Вонредниот професор Томас Вајт, ентомолог на Универзитетот во Сиднеј, рече дека искуството со болка е „подолго, продолжено „ауч“ чувство“, што се разликува од вродениот нервен одговор.
Но, доказите за болка е тешко да се утврдат кај другите видови, вели тој, па затоа научниците бараат знаци на однесување. Еден индикатор е „флексибилна самозаштита“, каде животното ја насочува заштита кон одреден дел од своето тело за подолг временски период.
„Гледате куче како куца, или лиже шепа, или држи одредена нога – секако, веднаш би рекле: „Го боли, сигурно е болно“, рече Вајт.
Научниците бараат докази за слични реакции за да припишат болка на други животни, вклучувајќи и инсекти.
Значи, за да ја тестираат оваа идеја на штурци, истражувачите прво морале да им предизвикаат „болка“.
Во студијата, објавена во списанието „Зборник на трудови на Кралското друштво“, десетици штурци биле случајно избрани да добијат еден од трите третмани. Некои биле допрени со загреано лемило на едно од нивните пипала, додека на други штурци им била дадена истата сонда, но не била загреана, а трета група служела како контролна.
Лемилото било поставено на 65 степени, што е доволно топло за да биде „малку непријатно“ без да предизвика трајна штета, додаде Вајт.
Штурците што примиле жешката сонда „претежно“ го насочиле своето внимание на засегнатото пипало – чистејќи го почесто и негувајќи го подолг временски период, вели тој.
„Тие не беа само вознемирени и збунети. Го фокусираа своето внимание на специфичното пипало што беше погодено од жешката сонда“, нагласи тој.
Другите штурци биле малку вознемирени, вели тој, но многу, многу брзо се вратиле на нормалните активности.
Вајт вели дека веднаш би ги препознале овие реакции во однесувањето како болка доколку ги забележиме кај нашите миленици или пријатели.
„Што го поставува прашањето, зошто и ние да не извлечеме ист заклучок? “, вели тој.
Одговорот, додава тој, има врска со човечката историја, културата и недостатокот на сличности меѓу нас и инсектите.
Науката полека ги поместува границите и открива сè повеќе за мозокот, однесувањето и искуствата на инсектите.
„Ова не се само мали машини“, рече Вајт. – Тие имаат богати способности за учење, донесување сложени одлуки и правење компромиси.
Истражувањата покажале дека бумбарите си играат со тркалање обоени дрвени топчиња, додека пчелите под стрес покажуваат знаци на песимизам. Њујоршката декларација за свест кај животните, потпишана од повеќе од 500 водечки научници и филозофи, ја признава „реалната можност за свесно искуство“ кај сите ‘рбетници и многу безрбетници, вклучувајќи ги и инсектите.
