Недобивањето агреман е реткост во дипломатските односи бидејќи назначувањето амбасадор вклучува сложена, внимателно утврдена постапка на двете страни.
„Водејќи се од добрата дипломатска пракса, Кабинетот на претседателот досега јавно не коментираше за предлогот на која било земја за назначување амбасадор во Хрватска. Државата Израел го прекрши ова непишано правило и го објави името на предложениот амбасадор, иако тој не доби согласност од претседателот на Хрватска“, се наведува во соопштението.
Имајќи го предвид постапувањето на израелската страна, кабинетот на претседателот потврди дека предложениот израелски амбасадор „не добил, ниту ќе добие согласност од претседателот Зоран Милановиќ, а тоа е поради политиката на актуелната израелска влада“.
„Давањето или ускратувањето согласност за предложените амбасадори е суверено право на Република Хрватска и за тоа одлучува претседателот. Секој јавен или политички притисок, во овој случај од израелска страна, нема да ја промени неговата одлука“, се укажува во соопштението.
Милановиќ постојано ја критикува израелската политика во Газа, која, за разлика од хрватската влада, ја нарече геноцидна.
Тој, исто така за разлика од владата на премиерот Андреј Пленковиќ, отворено ја критикуваше американско-израелската агресија врз Иран.
Хрватските медиуми објавија напис на израелскиот весник Тајмс оф Израел дека Милановиќ одбил да го одобри назначувањето на предложениот амбасадор на Израел, Нисан Амдур. Тој, како што се наведува, ќе пристигне во Хрватска кон крајот на мај како вршител на должноста, што не бара одобрение од претседателот.
Милановиќ претходно го критикуваше сегашниот амбасадор на Израел Гари Корен, откако во интервју за хрватската агенција Хина, го повика Загреб да ги прекине дипломатските односи со Техеран и да го провери персоналот на иранската амбасада.
Корен потоа беше повикан во кабинетот на претседателот каде што беше предупреден за „неприфатливи и штетни изјави што ја вознемируваат јавноста и ѝ штетат на Хрватска“.
Процесот на назначување амбасадори вклучува строги меѓународни протоколи регулирани со Виенската конвенција за дипломатски односи.
Владата која сака да испрати амбасадор во доверлива дипломатска нота формално бара согласност за избраниот дипломат. Владата примател спроведува проверки на минатото и безбедноста на лицето.
Според стандардниот протокол, ако земјата домаќин не одговори во рок од околу 30 дена, тоа имплицитно се смета за отфрлање на понудениот амбасадор.
Ако агреманот е одобрен, земјата испраќач официјално го објавува името на амбасадорот.
Ако кандидатот е одбиен – се смета за „персона нон грата“ – земјата домаќин не е должна да даде причина, иако ова обично е знак на длабока политичка тензија.
Кога договорот е одобрен, шефот на државата што го испраќа амбасадорот му дава „акредитивно писмо“ (lettre de créance) со кое официјално го акредитира кај шефот на земјата домаќин.
Потоа амбасадорот патува во земјата домаќин, ги поднесува овие акредитиви и е официјално регистриран на списокот на дипломатскиот кор на земјата домаќин, што му дава целосен дипломатски имунитет.
