Нивната основна функција е да обезбедат стабилна средина во текот на денот, со активности насочени кон социјална вклученост, функционална поддршка и одржување на квалитет на живот, во рамки на индивидуалните потреби на корисниците.
Сепак, во практиката постојат различни организациски модели на функционирање, при што во одредени случаи дел од активностите се прошируваат и кон поспецифични, структурирани или краткотрајни специјализирани интервенции.
Ова не претставува проблем само по себе, но отвора важно прашање за јасното разграничување помеѓу основната услуга – дневна грижа – и дополнителните специјализирани интервенции кои можат да се реализираат во рамки на поширок систем на поддршка.
Недоволно прецизното дефинирање на овие граници може да доведе до различни очекувања кај корисниците и до нееднаква примена на концептот на дневен центар во различни средини и практики.
Од перспектива на семејствата, суштинската вредност на дневните центри останува во нивната предвидливост, достапност и улога во намалување на секојдневниот товар на грижа.
Затоа е важно континуирано да се унапредува и усогласува разбирањето на улогата на овие сервиси, со цел да се зачува нивната примарна функција и да се обезбеди јасен, конзистентен и одржлив систем на поддршка.
Александра Сабрас Апостолова,
дефектолог
