Престолнините како Берлин и Рим оценија дека условите за активирање на членот два од договорот, кој ги регулира односите меѓу ЕУ и Израел, не се исполнети. Шпанија се повика на таа клаузула, договорена за време на комесарот Мануел Марин, наведувајќи ја ескалацијата на тензиите на Блискиот Исток како причина. Од друга страна, некои земји, како Белгија, покажаа подготвеност да размислат за замрзнување на трговскиот дел од билатералните односи.
Дипломатската иницијатива на шпанската влада повторно предизвика тензии во односите со Тел Авив. Во изјава за порталот Демократа израелската амбасадорка во Шпанија Дана Ерлих изјави дека владата на Педро Санчез „зазема екстремен, пристрасен и едностран став кон реалноста, што ја дистанцира од нејзините европски партнери“.
Шефот на дипломатијата на италијанската влада Антонио Тајани се придружи на критиките. „Не верувам дека блокирањето на трговскиот договор е корисна алатка“, оцени Тајани, иако неговата администрација беше меѓу најкритичните кон војните на Нетанјаху и потврди дека нема да го обнови договорот за одбранбена соработка со Израел.
Ставот на Германија исто така не е изненадување, а Берлин рече дека таквата мерка може да биде „несоодветна“ во моментов. Шефицата на европската дипломатија Каја Калас потврди дека предлогот на шпанскиот тим за раскинување на договорот со Израел нема доволна поддршка.
„Со оглед на тоа дека е потребна едногласност, забележуваме дека нема поддршка за тоа во Советот“, објасни високата претставничка. Сепак, други опции остануваат отворени, како што е воведувањето трговски мерки за кои е потребно квалификувано мнозинство, но сè уште нема доволно гласови ниту за тоа.
Калас изјави дека дискусијата „ќе продолжи“, иако не забележа промена во ставовите за суспендирањето на политичкиот дел од договорот. Во наредните денови потпретседателката ќе го проследи трговското прашање до претставниците на Европската комисија за да се анализираат понатамошните правни чекори.
Дипломатски извори наведуваат дека е пореално да се очекува членовите да одлучат за мерки како што се суспендирање на царинските привилегии, ограничувања за увоз или заострување на трговските услови, што не би барало едногласност.
Но, во тој случај, Брисел би морал внимателно да балансира за да ги оправда тие мерки и да избегне впечаток дека станува збор за политички санкции, што би можело да го олесни добивањето согласност од земјите поблиски до Израел.
Пристигнувајќи на состанокот, Албарез го зголеми притисокот врз партнерите изјавувајќи дека „Европа се коцка со својот кредибилитет“. Со овие зборови, тој сакаше да ја постави дискусијата не само на политичко, туку и на морално ниво, осврнувајќи се на доследноста на Европската Унија во прашањата за човековите права и надворешната политика.
И покрај исходот, Шпанија не сака да се откаже од својата дипломатска стратегија. Како што објасни самиот Албарез, ситуацијата значително се влоши од септември, кога шпанската влада, во контекст на војната во Газа, веќе ја презентираше оваа иницијатива до Европската комисија.
Предлогот тогаш не помина, но шпанската влада смета дека сегашното влошување на меѓународната ситуација го оправдува повторното отворање на дискусијата со поголема итност. „Ситуацијата е посериозна отколку во септември“, нагласи министерот, додавајќи дека забележал дека „тензијата во Газа не се намалува, притисокот врз Западниот Брег продолжува, а сериозноста на ситуацијата во Либан се зголемува“.
