„Многу работам. Патувам низ светот, седам во одборите на неколку аналитички групи во светот, во различни земји, од исток до запад, во неколку компании што ги советувам, од телекомуникацискиот и сателитскиот бизнис, односно во високите технологии. Држам предавања на универзитет, а исто така и помагам на српската опозиција да се консолидира“, кажа Тадиќ.
„Не се откажувам од својата земја, но не и од регионот, бидејќи Србија никогаш не се развила ако не се развил и регионот. Ова важи и за Хрватска и една од карактеристиките на нашите земји е што немаме сила сами да излеземе од тешкотиите во кои се наоѓаме. Хрватска во моментов има силен поттик од Европската Унија, што е добра околност. Многу пари дојдоа во Хрватска на тој начин, но исто така е големо прашање што ќе се случи во иднина“, додаде тој.
„Важно е отворено да се зборува за легитимните национални интереси“
Тој зборуваше за штетноста на концептот „српски свет“. „Дозволете ми да го демистифицирам ова прашање. Мислам дека концептот на српски свет е еден од најштетните концепти за српските национални интереси. Понатаму, важно е отворено да се зборува за легитимните национални интереси и да не се негираат“, истакна тој.
„Негирањето на националните интереси на хрватскиот, бошњачкиот, српскиот или црногорскиот народ само нè води кон трауматизација на сите тие народи и проблемите кои можат да се појават на териториите на земјите каде што живеат овие народи. Затоа, се обидов да воспоставам и консолидирам српска национална политика која воопшто не е спротивна на концептот на граѓанска држава, бидејќи концептот на граѓанска држава не е спротивен на концептот на национална политика, туку на верската политика“, кажа тој.
„Луѓето мора да го разберат тоа. Иран не е граѓанска држава затоа што е верска држава, теократија. А секоја граѓанска држава има потенцијал да биде и национална држава, но и обврска да ги заштити националните права на своите граѓани затоа што станува збор за прашање на идентитет и човекови права, корпусот на човековите права“, забележа тој.
„Секогаш кога во областа на Западен Балкан постоеше идеја за консолидирање на политиката која ги негира српските национални интереси, имаше реакции од Србија кои на крајот беа многу штетни за српскиот народ, а на крајот штетни и за околните земји“, продолжи тој.
„Моравме да избегнеме трауматизација“
Ова важи и за сите други нации. Со мојата политика, се обидов да избегнам трауматизација на нашето население. Погледнете ја Унгарија по Тријанонскиот договор. „Унгарија се однесува како трауматизирана земја и затоа го имате Виктор Орбан, кој повремено го креваше знамето на Голема Унгарија на фудбалските натпревари, што е опасност за целиот регион“, смета тој.
„Моравме да избегнеме трауматизација. Тоа, значи, беше мојата концепција. Моите европски и американски пријатели не го разбраа тоа, но не разбраа дека со загрозување на територијалниот интегритет на Србија во Косово, тие отвораат Пандорина кутија на војни низ целиот свет“, изјави тој.
„Значи, сега имаме војни во Украина со истото објаснување: ако можеше Косово, може и Донбас, може и Крим. Што ќе се случи во Иран, Бог знае, што ќе се случи во другите земји во светот, но имаме свет кој во моментов се лизга првенствено кон агресија и војни, а не кон мир и консолидација на мирот“, предупреди тој.
„Вучиќ ги уништи темелите на српското општество“
Тој го обвини актуелниот српски претседател Александар Вучиќ за уништување на темелите на српското општество. „По мојот мандат, имавме деградација на политичкиот живот во Србија. Вучиќ го уништи политичкиот живот во Србија во првиот дел од својот мандат, а во вториот ги уништи темелите на српското општество. И тоа е трагично“, оцени тој.
„Тој е многу задоволен од изградбата на патишта, кои, признавам, продолжи да ги гради по нас. Се потпираше на сите почнати проекти и само ги доврши, величествено ги отвораше, а некои и самиот ги почна, тоа треба отворено да се каже, но тој мисли дека ова е начинот да се реши проблемот на една нација, заборавајќи дека Адолф Хитлер изгради и многу повеќе патишта и многу повеќе индустриски објекти, а ја уништи и германската нација, која не се опорави со децении потоа, и која сè уште се опоравува од последиците од таквата штетна политика“, додаде тој.
„Германија исто така повеќе не е консолидирана. Таа се консолидираше со помош на американските пари, но кога американските пари и поддршка се повлекуваат, во овој момент со политиката на Доналд Трамп, каде што Америка оди во изолација, Германија е во многу тешка ситуација, со рецесија и комплицирани односи“, смета Тадиќ.
„Во Хрватска нема јасна перцепција за тоа што е четничкото движење“
Тој се осврна на прашањето дали идеолошки различни поединци и групи можат да формираат политички блок против Вучиќ.
„Во овој момент, не би инсистирал премногу на идеолошките разлики. Не би инсистирал премногу на тој аспект, кој веројатно произведува специфична чувствителност во Хрватска. Мора да се признае дека во Хрватска нема јасна перцепција за тоа што е четничкото движење и се повлекуваат паралели меѓу усташкото и четничкото движење, што е целосна бесмислица“, кажа тој.
„Еквивалент на усташкото движење можеше да биде љотиќевското движење, кое беше нацистичко движење. Четничкото движење не беше нацистичко движење, иако јас припаѓам на партизанската политичка традиција, но би било добро да имаме добро разбирање за историјата на едните и на другите“, кажа тој.
„Но, би било многу важно и за десниот и за левиот спектар да го најдат своето учество во овој момент за да ги мобилизираат граѓаните и да постигнат победа против опасниот противник. Вучиќ е технократ и не е идеолошки човек. Тој не е човек кој има каква било политичка филозофија. Тој има филозофија само за зачувување на власта, доаѓање на власт и грчевита борба за власт“, смета Тадиќ.
„Не сум сигурен дека со задоволство и мирно би ја предал власта во случај на губење на изборите. Но, сега е важно да се мобилизираат сите сили. Таму, студентите можат да играат исклучителна улога, бидејќи меѓу студентите ги има и едните и другите и третите, што е сосема нормално, фала му на Бога“, кажа тој.
„Без економска размена нема помирување“
Тој коментираше за односите меѓу Србија и Хрватска. „Сè што успеавме да направиме, Иво Санадер и јас, Иво Јосиповиќ и јас, дури и Стјепан Месиќ, беше уништено за само неколку години“, забележа тој.
„И ние дојдовме до, како да кажам, формални пријателски односи со џентлменското подарување цвеќе од Вучиќ на Колинда Грабар-Китаровиќ, но можеме да ги фрлиме тие цвеќиња во реката бидејќи ништо фундаментално не се променило. Ни во нашиот, ни во мојот мандат, ниту во мандатот на моите колеги во Хрватска не се променија никакви фундаментални работи“, кажа тој.
„Но, го почнавме процесот на помирување, процесот на нормализација на односите, пристојноста во нашите односи. Кога се извинувате за злото што се случи, од двете страни, барем воспоставувате нормална комуникација“, продолжи тој.
„Кога ние во Србија не ја знаеме историјата на Хрватска или во Хрватска историјата на Србија, тешко е да се најдат точки на средба или заедничка иднина. Тоа потоа нè оддалечува. Се согласувам со Зоран Милановиќ дека ние сме најблиските луѓе, што и да мислиме еден за друг или каква и да е историјата на нашите односи. Многу често најблиските народи војуваат. Погледнете ги Украинците и Русите. На крајот на краиштата, нарцизмот на малите разлики многу често е причина за големи конфликти“, заклучи Тадиќ.
