Претходни студии укажуваа на врска помеѓу играта на отворено и менталното здравје на децата, но ова е прва студија што истражува како играта на отворено во најраните години влијае на менталното здравје на детето со текот на времето.
Повеќето деца имаат ниско ниво на тешкотии во менталното здравје кои остануваат стабилни во текот на детството, но некои деца доживуваат сè поголеми проблеми, додека други се соочуваат со нив уште од многу рана возраст. Овие нови наоди сугерираат дека колку повеќе децата играат надвор во предучилишна возраст, толку е поголема веројатноста да имаат ниско ниво на проблеми со менталното здравје до средината на детството (осумгодишна возраст).
Истражувачите анализирале податоци од 4.151 деца од кохортната група податоци „Растење во Шкотска“ и ги разгледале симптомите на ментално здравје кога децата имале четири, пет, шест и осум години. Ова вклучувало екстерни симптоми, проблематично однесување како што се агресија, импулсивност и хиперактивност, како и внатрешни симптоми како што се анксиозност и депресија.
Истражувањето покажа дека децата кои играле почесто надвор на возраст од две, три и четири години имале поголема веројатност да останат во групата со ниски симптоми и да имаат добро ментално здравје до средното детство. Конкретно, резултатите покажаа дека за секој дополнителен ден што детето го поминува играјќи надвор за време на типична недела во предучилишната возраст, шансата тоа дете да има здрав профил на симптоми на ментално здравје до осмата година се зголемува од 6 до 14 проценти.
„Нашите наоди сугерираат дека обезбедувањето повеќе можности за малите деца да играат на отворено би можело да биде едноставен и евтин начин за поддршка на подобро ментално здравје, што треба да се земе предвид во рамките на политиките за јавно здравје, образование и урбанистичко планирање. Ова вклучува обезбедување соодветно финансирање за изградба и одржување на игралишта, како и заштита на разновидните простори што децата и семејствата ги користат за играње, вклучувајќи ги неформалните простори во близина на домот, парковите и другите зелени површини. Овие јавни простори се особено важни за луѓето кои немаат пристап до сопствени градини“, изјави професорката Хелен Дод од Универзитетот во Ексетер.
За да го изолираат ефектот од играта на отворено, истражувачите контролирале голем број други поврзани променливи, вклучувајќи го полот на детето, етничката припадност, највисокото ниво на образование во домаќинството, бројот на физички болести на детето, работниот статус на родителите и дали семејството имало пристап до парк во радиус од десет минути од домот или пристап до сопствената градина.
