Според проценките на ОН, растот на употребата на вештачка интелигенција ќе доведе до значително зголемување на потрошувачката на електрична енергија. Се очекува дека до 2030 година, потребите за електрична енергија на системите со вештачка интелигенција ќе бидат двојно поголеми од денес и ќе сочинуваат околу три проценти од вкупната глобална потрошувачка на електрична енергија.
Покрај тоа, вештачката интелигенција ќе произведува емисии на стакленички гасови еднакви на оние што моментално ги генерира Обединетото Кралство, а за ладење на центрите за податоци на кои работи вештачката интелигенција ќе се користи повеќе вода отколку што е потребно за пиење на светското население.
И покрај верувањето дека вештачката интелигенција ќе стане поефикасна и ќе троши помалку ресурси како што напредува, веројатно е дека ќе се појави парадоксот на Џевонс: поголемата ефикасност значително ја намалува цената на технологијата, но последицата е масовна употреба и поголема вкупна потрошувачка на ресурси.
Вештачката интелигенција сè попривлечна
Гореспоменатиот парадокс е именуван по економистот Вилијам Стенли Џевонс, кој го набљудувал опишаниот ефект во употребата на јаглен во Англија во 19 век. Зголемувањето на ефикасноста не ја намалило вкупната потрошувачка на ресурси. Наместо тоа, пониските трошоци ја зголемиле неговата употреба и вкупната побарувачка.
Бидејќи вештачката интелигенција станува поевтина и попривлечна, ОН веројатно ќе забележи зголемување на бројот на нови употреби и обемот на употреба, што потенцијално ќе ги поништи сите заштеди во ефикасноста постигнати преку технолошкиот напредок. Затоа, ОН повика на одговорно користење на вештачката интелигенција.
Центрите за податоци минатата година потрошија количина електрична енергија еднаква на потрошувачката на електрична енергија на Саудиска Арабија, која е 11-та во светот по потрошувачка на струја.
Неправилност во развојот
Доколку потрошувачката на струја се удвои до 2030 година, ќе бидат потребни 6,7 милијарди дрвја, кои би растеле 10 години, за да се неутрализира јаглеродниот отпечаток. Покрај тоа, центрите за податоци би потрошиле 9,3 трилиони (9.300 милијарди) литри вода и би зафаќале површина речиси 10 пати поголема од површината на Мексико Сити (Мексико Сити).
Во својот извештај, ОН предупреди и на неправилност во развојот на вештачката интелигенција, со оглед на тоа што 32 земји имаат инфраструктура во „облак“ наменета исклучиво за вештачка интелигенција, додека 90 проценти од овој капацитет е во САД и Кина.
Јазот помеѓу оние што ја создаваат и контролираат вештачката интелигенција и оние што ја користат се продлабочува. Вторите честопати носат непропорционален еколошки товар предизвикан од експлоатацијата на минерали и електронскиот отпад.
