Многу отровни видови змии како водената мокасинка во Северна Америка, краит во Азија и црната мамба во Африка би можеле сè почесто да ги менуваат своите живеалишта поради зголемувањето на температурите и човековото влијание врз природата, пренесува Индрабати Лахири за Еуроњуз.
Истражувањето, предводено од Светската здравствена организација (СЗО), беше објавено во четврток во списанието ПЛОС за занемарени тропски болести.
Во него се истакнува дека повеќе змии би можеле да се приближат до густо населените области, како и до места каде што претходно не се сретнале со отровни видови влекачи, за да избегнат зголемување на температурите и човековото навлегување во нивните живеалишта.
Ова би можело да доведе до почести средби меѓу змиите и луѓето, што ќе резултира со повеќе каснувања, но и повеќе смртни случаи од змии.
Иако статистиката за каснувања од змии често е нејасна и тешко се добива, повеќето случаи се јавуваат во тропските региони, особено во Јужна Азија. Според авторите на истражувањето, годишно се регистрираат околу четири милиони нови случаи.
Новото истражување користи низа приватни и јавни бази на податоци, музејски записи, научна литература и платформи за граѓански науки за да утврди подетално каде живеат најотровните змии во светот. Потоа се обидува да предвиди како повисоките температури до 2050 и 2090 година би можеле да ги променат нивните живеалишта.
Кои видови би можеле да ги променат живеалиштата во наредните години?
Неколку видови змии може да бидат принудени да најдат нови живеалишта во наредните години, поради промените во пејзажот и климатските притисоци.
Тука спаѓаат северноамериканските водни мокасини, африканските плукачки кобри и поскок во Јужна Америка и Европа, како и краити во Азија. Бидејќи некои од овие најсмртоносни видови би можеле да се прошират во густо населени подрачја, милијарди луѓе би можеле да бидат изложени на поголем ризик од каснувања од змии.
Сепак, не е изненадувачки што некои од најголемите ризици од климатските промени ги загрозуваат самите видови змии.
Ова веројатно особено ќе влијае на змиите во Амазон и во Папуа Нова Гвинеја, кои би можеле да се соочат и со повисоки температури и со сè поголемо претворање на мочуриштата, ливадите и шумите во монокултури, сточарски фарми и населби. Во некои екстремни случаи, одредени видови би можеле да бидат доведени до работ на истребување.
Сепак, многу други видови, како што е црната мамба, веројатно ќе се преселат од кенискиот брег и делови од Еритреја, Етиопија, Џибути и Конго кон делови од Нигерија, Јужна Африка и Сомалија.
Во густо населените подрачја, средбите со змии би можеле да станат вообичаени на места што луѓето често ги посетуваат, како што се игралишта за деца, патеки за џогирање, извори на вода и земјоделски површини.
На пример, во Индија, некои од најопасните змии, како што се Раселовите вајпери, обичните кобри и краитите, би можеле да се преселат од југ кон многу погусто населениот север.
Слично, змиите од видот краит во Азија би можеле да се преселат од кинеската провинција Јунан и шумите на Мјанмар кон погусто населените северни и централни градови.
Се очекува оваа промена да биде уште поопасна во посиромашните рурални области, каде што земјоделците често работат боси на полињата, а здравствената заштита е оддалечена и тешко достапна.
