Најблискиот населен остров, Света Елена, е оддалечен околу 2.400 километри, а брегот на Јужна Африка околу 2.800 километри. Поради непристапниот релјеф, островот нема аеродром, па единствената врска со светот е брод од Кејптаун, чие патување трае шест до седум дена. Бродови пристигнуваат само неколку пати годишно, поради што жителите однапред ги планираат сите набавки.
Тристан да Куња е врв на активен вулкан кој еруптирал во 1961 година, поради што сите жители биле евакуирани во Велика Британија. Иако им било понудено трајно да останат таму, поголемиот дел две години подоцна се вратиле и повторно го изградиле својот живот на островот.
Земјиштето не е во приватна сопственост, туку со него управува локалната заедница, па странци не можат да купуваат парцели ниту трајно да се населат. Жителите главно одгледуваат компири, а бројот на овци и говеда е ограничен за да се зачуваат природните ресурси. Главен извор на приходи е извозот на јастози, а дополнителни средства се обезбедуваат од продажба на поштенски марки и пригодни кованици.
Иако е мал, островот има училиште, болница, полициска станица и една продавница. Најчесто работи само еден лекар, а посложените медицински случаи се решаваат со консултации од далечина или со транспорт со брод.
Тристан да Куња е британска прекуокеанска територија и административно припаѓа на територијата на Света Елена, Асенсион и Тристан да Куња. Посетата на островот не е лесна – секој посетител мора однапред да добие дозвола од локалните власти, па затоа само неколку десетици туристи пристигнуваат таму во текот на целата година, претежно патници од истражувачки или крстосувачки бродови.
Околните острови Гоф и Инекесибл се заштитени природни резервати на Листата на светско наследство на УНЕСКО. Архипелагот е дом на многу видови китови, ајкули, албатроси, пингвини, фоки и многу ендемски видови, поради што се смета за еден од највредните екосистеми во Јужниот Атлантски Океан.
