Неговото убиство во 1995 година, од страна на еврејски екстремист, го турна Израел надесно и го означи почетокот на ерата на Бенјамин Нетанјаху, на која крајот не ѝ е на повидок. Лус истакнува дека не треба да биде мистерија зошто помладите Американци денес се толку пропалестински настроени како што нивните предци некогаш биле произраелски. Рабин го ризикуваше својот живот за мир. Што ќе каже историјата за Нетанјаху, прашува Лус.
Промената во расположението на американската јавност е, според Лус, впечатлива. Дури 60 проценти од Американците сега го гледаат Израел негативно, според податоците на Пју рисрч. Колку се помлади испитаниците, толку е поголем процентот.
Според анкетата на Ен-би-си, три четвртини од лицата на возраст од 18 до 29 години сочувствуваат повеќе со Палестинците отколку со Израелците. Лус предупредува дека како што бумерите полека се повлекуваат од сцената, антиизраелскиот тренд во Америка веројатно само ќе расте. Сè помалку Американци го гледаат Израел како Давид кој се спротивставува на арапскиот Голијат; сè повеќе ја поврзуваат земјата со брутален милитаризам.
Лус оди чекор понатаму и тврди дека постои многу реален ризик Израел да се скара и со самиот Доналд Трамп. Во одреден момент, Трамп ќе мора да склучи договор со иранскиот режим за да се стави крај на операцијата „Епски бес“. Какви и да се деталите од тој договор, Израел речиси сигурно ќе му се спротивстави.
Американците забележаа колку влијателен беше Нетанјаху во убедувањето на Трамп дека нападот врз Иран е воопшто добра идеја, пишува Лус. Произраелските групи, додава тој, потрошија многу од својот углед обвинувајќи го секој што укажува на влијанието на Нетанјаху за ширење антисемитска пропаганда. Таквата реторика ги претвора милиони американски ционисти во „антисемити“.
Секако, Лус нагласува дека Трамп е единствено одговорен за вовлекувањето на Америка во оваа војна што започна од каприц. Но, како што објави Њујорк тајмс, најгласниот поддржувач на тој напад беше Нетанјаху. Дури и најблиските советници на Трамп – од државниот секретар Марко Рубио и Џеј Ди Венс до директорот на ЦИА Џон Ратклиф – покажаа различен степен на скептицизам. Нетанјаху не беше некаков куклар што влечеше конци, но неговите вештини за убедување на Трамп беа клучни, забележува Лус.
Друг драматичен тренд против Израел се случува меѓу демократите. Лус потсетува дека минатата недела дури 40 од 47 демократски сенатори гласаа за блокирање на продажбата на американско оружје на Израел. Само пред неколку години, демократите се грабаа за парите од АИПАК, најмоќното произраелско лоби во земјата. Денес, пишува Лус, демократите ветуваат дека повеќе нема да ги прифаќаат овие, според нив, извалкани пари.
Дури и потенцијалните кандидати за Белата куќа се натпреваруваат кој повеќе ќе се дистанцира од Израел. Темпото го поставува Рам Емануел, поранешниот градоначалник на Чикаго, кој вети дека ќе ги прекине годишните американски субвенции за Израел од 3,8 милијарди долари.
Емануел вели дека Израел може да купува оружје по пазарни цени како и секој друг сојузник, а ако ги прекрши правилата на војување, Америка треба да му воведе ембарго. Лус истакнува дека средното име на Емануел е „Израел“ и дека некогаш бил цивилен волонтер во израелската армија, што само дополнително нагласува колку многу се променила ситуацијата.
Нетанјаху сам си ископа дупка, верува Лус. Кога Емануел бил шеф на кабинетот на Барак Обама во 2009 година, Нетанјаху наводно го нарекол „Евреин кој се мрази самиот себе“ само затоа што Емануел се спротивставил на изградбата на нови еврејски населби на Западниот Брег. Ваквите тактики на удирање под појас ја поставија сцената за денешниот отпор кон Израел.
Следниот чин ќе бидат напорите на Трамп да најде излез од операцијата „Епски бес“. Лус се сомнева дека Трамп ќе добие подобар договор со Иран од оној што Обама го договори во 2015 година. Нетанјаху тогаш ги прекрши сите протоколи држејќи говор пред Конгресот против договорот, а во 2018 година го убеди Трамп да се повлече од него. Резултатот? Иран оттогаш збогати доволно ураниум за десетина нуклеарни бомби.
Доколку новата рамка на Трамп не успее да ја ограничи балистичката програма на Иран и да ги прекине врските на Техеран со неговите регионални сојузници, Нетанјаху ќе го мрази исто колку и договорот на Обама, предвидува Лус.
Двете земји ги чекаат избори на крајот од годината. Нетанјаху е премногу лукав за да ризикува кампања без поддршката на Трамп, пишува уредникот на ФТ. Но, нагонот на Трамп за самоодржување веројатно ќе го запре пред да ризикува масовни американски жртви со испраќање копнени сили во Иран. Нетанјаху се наоѓа во слепа улица: единственото нешто за кое може да биде сигурен е дека кој и да дојде по Трамп ќе биде многу помалку пријателски настроен, заклучува Едвард Лус.
