Протеините станаа еден од најистакнатите нутриционистички трендови во последниве години, а сега се додаваат во бројни производи, од чипс и пуканки до житарки и протеински плочки.
Нутриционистката Мекензи Бургес предупредува дека пристапот „повеќе е подобро“ не е нужно најздрав, додека диететичарката Талија Фоладор наведува дека фокусирањето на протеините често го намалува внесувањето храна богата со растителни влакна, витамини, минерали и јаглехидрати што му се потребни на организмот за енергија.
Стручњаците наведуваат дека прекумерниот внес на протеини може да доведе до запек, особено ако исхраната богата со протеини ги потиснува овошјето, зеленчукот, мешунките и интегралните житарки. Како решение се препорачува поголем внес на растителни извори на протеини, како што се гравот, леќата, јаткастите плодови, семките и интегралните житарки, бидејќи покрај протеините содржат и влакна важни за варењето.
Еден од можните знаци е честото мокрење. Диететичарката Јохана Кац објаснува: „Многу високиот внес на протеини го зголемува количеството на уреа и други азотни отпадни материи што бубрезите мора да ги излачуваат, што може да го зголеми обемот на урина и потребите од течности.“
Поради тоа се зголемува и ризикот од дехидратација, со симптоми како засилена жед, замор, вртоглавица и конфузија.
Ако протеините ги заменат јаглехидратите, може да се појави замор, послаби тренинзи и посилна желба за слатки. Сара Анзловар вели дека јаглехидратите се главен извор на енергија, додека Фоладор додава: „Иако протеините се важни за градење и обновување на мускулите, јаглехидратите се тие што ги хранат вашите тренинзи и овозможуваат протеините да се користат за закрепнување на мускулите.“
Претерувањето може да доведе и до зголемување на телесната тежина, особено кога протеинските плочки, шејковите и збогатените производи се додаваат во постојната исхрана, наместо да заменат некој друг производ.
Според новите американски упатства за исхрана, општата цел за здрави возрасни е 1,2 до 1,6 грама протеини на килограм телесна тежина дневно, а точната потреба зависи од возраста, нивото на активност и здравствената состојба.
