На расправата свои искази дадоа Верица Делева, координатор на социјални услуги на Град Скопје, Ленче Илиевска, в.д. директор на ЈУ Меѓуопштински центар за социјална работа – Крива Паланка, Наташа Котева, в.д. директор на ЈУ Меѓуопштински центар за социјална работа – Струмица, и Данче Коцевска, в.д. директор на ЈУ Центар за социјална работа – Валандово.
Во своето обраќање, Делева се осврна на практичната примена на законите за спречување на семејното насилство, посочувајќи дека секој случај бара индивидуален пристап, процена на ризикот и навремено постапување. Како најголеми предизвици таа ги издвои зголемениот број случаи на семејно насилство и недостигот од стручни кадри за навремено и ефикасно постапување.
Потребата од интегриран пристап, односно систем кој ќе биде приспособен на жртвата, а не жртвата на системот, беше во фокусот на излагањето на Илиевска. Таа нагласи дека се неопходни поголема меѓуинституционална координација, развој на сервисни услуги, обезбедување сместување за жртвите, како и континуирана и долгорочна поддршка. Дополнително, таа посочи дека е потребно јакнење на институциите и активности за подигнување на јавната свест.
На потребата од поефикасна соработка меѓу институциите се осврна и Котева, која истакна дека брзата размена на информации е клучна за навремена процена на случаите. Според неа, за целосна примена на Законот се потребни повеќе ресурси, засолништа, кризни центри, центри за рехабилитација и дополнителни сервиси за поддршка на жртвите.
Конкретни препораки за законски измени и унапредување на системот изнесе Коцевска. Таа предложи воведување електронски системи за следење на предметите, модел за итно постапување надвор од работното време, регионални центри со обучен кадар, бесплатна правна и здравствена помош, како и подобри услови за згрижување и реинтеграција на жртвите и нивните деца.
