Премиерката Џорџа Мелони го поздрави ставот како потврда на програмата што ја претстави како еден од столбовите на својот строг пристап кон миграцијата, објави Ројтерс.
Неколку други европски земји го разгледаа моделот како можно решение и внимателно следат како тој функционира низ судскиот систем.
Европскиот суд на правдата треба да одлучи дали шемата, прва од ваков вид помеѓу земја-членка на ЕУ и земја што не е членка на ЕУ, е во согласност со правото на ЕУ.
Советникот на судот, независниот правобранител Николас Емилиу, вчера изјави дека договорот во принцип е во согласност со правилата на ЕУ за враќање на мигрантите и процедурите за азил, под услов правата на мигрантите да бидат целосно заштитени.
Мислењата на неговиот кабинет не се обврзувачки, но судиите во највисокиот суд на ЕУ често ги следат таквите препораки во своите одлуки. Судот на ЕУ сè уште не кажал кога би можел да донесе одлука.
Италија постигна договор со Албанија во 2023 година, потпишан од Мелони и албанскиот премиер Еди Рама. Сепак, програмата беше запрена кратко по нејзиното започнување, откако италијанските судови наредија мигрантите префрлени во Албанија да бидат вратени во Италија, повикувајќи се на загриженоста за усогласеноста со законите на ЕУ.
Апелациониот суд во Рим ги отфрли новите наредби за задржување во два случаи во 2025 година, што ги натера италијанските власти да поднесат жалба до највисокиот суд во земјата, кој потоа упати правни прашања до Судот на правдата на Европската унија.
Емилиу рече дека судот „во принцип треба да смета дека протоколот и поврзаното италијанско законодавство се компатибилни со законите на ЕУ, под услов индивидуалните права и гаранции на мигрантите според европскиот систем за азил да бидат целосно зачувани“.
Мелони во ноември рече дека центрите за мигранти во Албанија ќе станат оперативни од средината на 2026 година, кога треба да стапат во сила новите правила на ЕУ за миграција и азил.
Таа вчера напиша на Икс: „Важни вести, кои ја потврдуваат исправноста на патот што го поставивме и покажуваат колку двете години изгубени поради наметнати и неосновани судски толкувања ја чинеа Италија“.
Невладините организации и граѓанските активисти повеќе пати организираа протести и остро ги критикуваа италијанските центри, а Амнести интернешнл изрази загриженост дека правата на барателите на азил ќе бидат „сериозно ограничени“.
Во италијанскиот центар во Ѓадер, според извештаите, во февруари биле сместени 90 лица, што е најголем број откако Рим го отвори центарот, но сепак е далеку под 3.000 барања месечно за кои Мелони рече дека владата сака да ги обработи во Албанија.
