Се случи што се случи – и еден ден граѓанинот Шљупков беше последниот преостанат граѓанин на Апсурдистан. Имено, на народот на Апсурдистан, сенешто неблагодарен и незадоволен, му се беше смачило да биде народ на Апсурдистан, па оние кои уште не беа испоцркале од топлотни, срцеви, државни, политички, струјни, ценовни и какви сè не други удари, веќе одамна се испоселија по белиот ни свет… или тоа што остана од него. Но, бељата да биде уште поголема, Апсурдистан остана и без своите надалеку прочуени политичари, кои, откако на Апсурдистан успешно, отчетно и транспарентно му ја плакаа мајката… ова… ја унапредија демократијата и добрососедските односи, заслужено фатија магла… ова… се пензионираа како докажани лопови и праматари… ова… бизнисмени и деловни луѓе. Еве, на пример, да го земеме Надзајакот, еден од најславните апсурдистански премиери, кој беше толку способен и влеваше толкава страхопочит, што со својот прочуен камшик, миропомазан со најфините есенции на либералната демократија, го натера дури и Сонцето да изгрева од запад, а ветрот да дува од север, за најпосле сосема заслужено со народни пари да се пензионира на исток. Секако, со бизниси и на југ!
Но, да се вратиме сега во Апсурдистан. Таму, како што рековме, беше преостанал единствено граѓанинот Шљупков. А бидејќи демократијата е процедура, важно беше да има власт и опозиција. И фер избори. И така, опозиционерот Шљупко Шљупков го предизвика премиерот Шљупко Шљупков на вонредни избори. Собранието едногласно го усвои предлогот и претседателот на Собранието Шљупков распиша вонредни избори. На вонредните избори граѓанинот Шљупков гласаше за опозицискиот лидер Шљупков. И така, Шљупков стана новиот премиер; Шљупков, пак, премина во опозиција.
Не мина многу време, а граѓанинот Шљупков излезе да протестира заради нискиот животен стандард, урбаната мафија, загаденоста на воздухот, корупцијата во судството, партизацијата на институциите и општеството… впрочем, граѓанинот Шљупков протестираше за толку многу работи, што немаше доволно раце да ги додржи сите транспаренти.
Премиерот Шљупков најпосле се сретна со граѓанинот Шљупков. Вети покачување на минималната плата и пензиите и решителна борба против корупцијата и криминалот. При тоа, секако, не заборави и да си ја покачи сопствената плата и платата на останатите функционери, како и дневниците, ноќниците, патните и седечките трошоци. За подобра мотивација, се разбира! Граѓанинот Шљупков замина на летен одмор. Уште не се вратил.
Рајко Пеколски
