Најмоќната верзија од серијата W124 беше претставена во 1990 година како 500 E, а замислена е како директен конкурент на БМВ M5 (E34). По редизајнот во 1993 година, моделот беше преименуван во E 500. Развојот беше заеднички проект со Порше, кој беше задолжен за подесување на шасијата и суспензијата, како и за конечното склопување на автомобилот.
Улогата на Порше беше клучна бидејќи Мерцедес не можеше да ги оправда трошоците за адаптирање на својата производствена линија во Синделфинген за каросеријата 56 милиметри поширока и 23 милиметри пониска од стандардната. Затоа, проектот беше доверен на фабриката во Цуфенхаузен, каде што каросериите се довршуваа и за време на процесот на производство беа транспортирани помеѓу погоните на Мерцедес и Порше.
Производството заврши во април 1995 година, откако вкупно 10.479 единици излегоа од производствената лента. Сите беа испорачани со четири седишта, не поради желба на купувачите, туку од техничка неопходност – масивниот диференцијал не оставаше доволно простор за сместување на средното седиште на задната клупа.
Конкретниот автомобил изложен во музејот е последниот кој ја напушти фабриката во Цуфенхаузен. Припаѓа на ексклузивната ограничена серија, произведена во само 500 примероци, со што ефикасно го означува крајот на една ера пред доаѓањето на неговиот наследник, серијата W210. Автомобилот е во одлична состојба, а километражата покажува само 422 километри, што е резултат на внимателно чување во музејската колекција.
Визуелно, E 500 го задржа дискретниот изглед кој сè уште ги привлекува ентузијастите денес, а во хиерархијата на серијата W124 е сместен веднаш под исклучително реткиот модел E 60 АМГ. Се разликува од послабите верзии по поширока трага на тркалата и проширените предни крила, како и по спуштена суспензија и специфични алуминиумски тркала за моделот. Редизајнираните верзии добија помодерна решетка на ладилникот, браници во боја на каросеријата и проѕирни трепкачи.
Последниот примерок беше обоен во сафирно црна, една од двете нијанси достапни за лимитед серијата – другата беше брилијантно сребрена. Посебен детаљ се 17-инчните алуминиумски тркала со шест краци, земени од хомологацискиот специјал 190 E 2.5-16 еволушн 2 (W201).
Внатрешноста е украсена со спортски седишта Рекаро тапацирани во мека кожа, а деталите на контролната табла и вратите се направени од црно обоен јавор. Купувачите можеа да избираат помеѓу сива, црвена или зелена внатрешност, но овој примерок се држи до пристојна црна и сива комбинација.
Под хаубата се наоѓа атмосферски 5,0-литарски V8 мотор земен од 500 СЛ. Во подоцнежните примероци, како овој, развиваше 315 коњски сили (235 киловати) и 470 њутнметри вртежен момент. Моќта се испраќа до задните тркала преку четиристепен автоматски менувач, што е доволно за забрзување од 0 до 100 км/ч за 6,1 секунда. Максималната брзина е електронски ограничена на 250 км/ч.
Суспензијата и шасијата се нагодени од Порше, а автомобилот беше опремен и со поголеми сопирачки, со дискови со дијаметар од 320 милиметри напред.
Мерцедес E 500 лимитед моментално е изложен во Музејот на Мерцедес Бенц заедно со легендарниот 190 E ЕВО 2. И двата автомобили се дел од изложбата „Јангтајмерс“, која претставува десет специјални возила од 90-тите и 2000-тите, и е отворена за посетители до 31 мај оваа година.
