Јовиќ е роден на 29 октомври 1928, беше претседател на Претседателството на СФРЈ и висок функционер на Социјалистичката партија на Србија.
За време на кариерата беше на високи државни функции, главно од областа на општествено-економскиот развој.
Беше амбасадор на СФРЈ во Италија од 1975 до 1979, а во 1983 беше избран за потпретседател на српската Скупштина.
Од 1988 до 1989 беше претседател на српското собрание.
За претставник на Србија во Претседателството на СФРЈ беше избран на 28 март 1989.
Беше потпретседател на Претседателството на СФРЈ од 15 мај 1989 до 15 мај 1990, а потоа и претседател на Претседателството од 15 мај 1990 до 15 мај 1991.
Тој вечерта на 15 мај 1991 поднесе оставка откако Претседателството на СФРЈ на седница како Врховна команда на Оружените сили на СФРЈ не го одобри предлогот на штабот на Врховната команда на Оружените сили за воведување вонредна состојба, но Народната скупштина на Србија не ја прифати неговата оставка.
Беше претседател на Социјалистичката партија на Србија од 24 мај 1991 до 24 октомври 1992, што претходно беше Слободан Милошевиќ кој формално замина од таа функција бидејќи според уставот не можеше да биде истовремено и претседател на партијата и претседател на Србија.
Кога Милошевиќ се врати на челото на партијата, Јовиќ стана потпретседател на СПС и остана на таа функција до ноември 1995.
