„Тука сум затоа што сакам мојата ќерка да има иднина во Србија“
Долж пешачките зони од сите страни на Плоштадот на српските воини беа поставени штандови со беџови, труби и лепези, а веќе се печатеа и маички со познатата парола „Студентите победуваат“, која е една од главните пораки на протестите.
Главната програма беше закажана за 18:15 часот, но веќе во 16:30 часот. пристигнала група граѓани кои од Крагуевац до Краљево дошле пеш, како и група која трчала од Чачак. Видно исцрпени, зацрвенети и облеани во пот, тие се пробија низ толпата со факели во боите на српското знаме. „Некој истрча 20, а некои 42 километри. Ни требаа околу четири и пол часа, но ова што го правиме е бесценето“, објаснува Никола Кљајиќ од Крушевац, целосно мокар од пот. „Не ја ни почувствувавме жештината. Ќе издржиме се само за да стигнеме до слободата. Правдата мора да победи. Ова е правда“, порача тој и продолжи кон сцената. Само миг подоцна се врати и се колеба да каже што го мачи. „Баш денеска на Видовден ќерка ми ја доби дипломата за одличен успех, а јас сум тука. Овде сум затоа што сакам таа, кога ќе стане полночетна, да не мора да ја напушти државата, туку да остане тука “, вели тој многу емотивно и се враќа меѓу демонстрантите.
Краљевo🇷🇸 на Видовдан☦️ 28.06.2026.!!!
СТУДЕНТИ❤️ ПОБЕЂУЈУ. pic.twitter.com/kbMRWmBUSC
— GiorgioSanto (@GiorgioSanto9) June 29, 2026
Од Крагуевац до Краљево, 63 километри пешачела и Ивона Ѓориќ, студентка од Белград. Вели дека жештината тешко им паднала бидејќи немало ветер. Сепак, тие се бодреле со дружење, пеење и музика, особено што многу од нив се познаваат од претходно. Наместо вообичаениот бунтовнички рок, панк или рап, од разгласот се слушаше музика со народни мотиви, а на видео ѕидот наизменично се менуваа снимки од претходните студентски акции. Бидејќи на партискиот митинг на Српската напредна партија во Белград претходниот ден беа поставени аудиовизуелни контејнери со снимки и пораки како „19 месеци насилство“ и „блокадите ја уништуваат Србија“, ја прашавме Ивона како го коментира тоа. „Не го следев затоа што тргнувавме на пат, но веќе ништо не ме изненадува. Само видов дека зад нив остана неред, што ние никогаш не го правиме. Го носиме ѓубрето со нас додека не го фрлиме каде што му е местото“, кажа таа.
„Вучиќ е готов“
Во Краљево пристигна и геоинжинерот Зоран Џајиќ, кој не пропушта вакви собири. Тој за Дојче веле кажува дека Краљево е најважно во целата приказна, бидејќи на опозициската сцена локалниот фронт единствен останал доследен од почеток до крај. „Краљево треба да се спомене со почит. Тоа е показател дека на едната страна е цела Србија, а на другата некои што добиваат пари“, вели нашиот соговорник. Тој додава дека власта очајно се бори за опстанок, иако е јасно дека студентите ќе го „свират крајот“. „Факт е дека оваа работа беше готова пред повеќе од година и половина. Сега е само прашање кога ќе падне. Сè што прави се потези на очаен човек; тој е свесен дека неговото време помина и дека ќе заврши во затвор, како и неговите соработници“, вели Џајиќ, мислејќи на партискиот митинг во Белград. Тој додава дека шетајќи низ Србија се сретнал со многу луѓе кои биле членови на СНС или СПС и дека, разочарани, на следните избори ќе гласаат за студентската листа.
KRALJEVO TRENUTNO.. STUDENTI POBEĐUJU. pic.twitter.com/y68AwYJVdV
— V (@BraticVlad3613) June 28, 2026
„Го предаде Косово!“
Околу 18 часот плоштадот беше под сенка и целосно исполнет со луѓе. Програмата почна со химната „Боже правде“ во изведба на оперската пејачка Бојана Пековиќ. Потоа следеа говори во кои заедно со историското значење на Видовден беа истакнати темите за Косово, општествените состојби, одговорностите и потребата од промени. Меѓу говорниците имаше воени ветерани, адвокати, студенти и професори. Јелена Павловиќ, адвокат и претставник на движењето „Ние – глас од народот“, од сцената им порача на властите дека се ближи „денот на одговорност“. Ова е првпат собраниски претставник да зборува на студентски протест. „Овој народ никогаш нема да ви го прости бриселскиот, вашингтонскиот и француско-германскиот план и охридскиот договор поради срамното предавање на Косово и Метохија, темелот на националниот, културниот и духовниот идентитет, кој за српскиот народ е симбол на болното страдање, егзодусот и постојаната борба за опстанок“.
По програмата која траеше два часа и петнаесет минути, со овации, свирчиња, вувузели и труби, Плоштадот на српските воини се испразни исто толку брзо колку што се наполни. Денот сè уште траеше, но сонцето исчезна. Конечно имаше лесно ветре во воздухот. Околните кафулиња останаа полни, а само видеата на видео ѕидот и големите транспаренти потсетуваа на главната порака на митингот: „Студентите победуваат“.
