Од друга страна, повеќето луѓе сè уште сакаат деца во одреден момент од својот живот. Жените сè уште често се осудуваат ако одлучат да не станат мајки. А ин витро оплодувањето е побарано од кога било.
Кој е во право? Ако сте неодлучни за тоа прашање, што вели науката? Дали ќе бидете посреќни со деца или без нив?
Невронаучникот Дин Барнет изјави за Би-би-си дека ова е очигледно многу посложено прашање отколку што изгледа, бидејќи индивидуалните фактори играат голема улога во одлуката и како таа би влијаела на вашиот живот. Сепак, еве што генерално се случува во мозокот кога имате свои деца.
Првичните фази, кога се раѓа бебето, се многу интензивни – барем за мајката. Процесот на породување и доење предизвикува телото да биде преплавено со окситоцин, „хормонот на гушкање“. Тоа е хормон кој ги зајакнува емоционалните врски и нè тера да чувствуваме поголемо задоволство во меѓучовечките односи, а тешко е да се замисли посилна меѓучовечка врска од онаа помеѓу мајка и бебе.
Затоа емоциите што ги доживувате кога имате деца се многу поинтензивни од оние што веројатно би ги чувствувале без нив.
Ова важи и за татковците. Биолошката мајка можеби има најдиректна врска со бебето, бидејќи го создала во своето тело, но секој човечки мозок е „програмиран“ позитивно да реагира на бебињата.
Мирисите што ги испуштаат бебињата, нивните изразени црти на лицето, ранливоста, големината… нашите мозоци реагираат посилно на сето ова, охрабрувајќи нè да заштитиме и да се поврземе со изворот на тие особини. Во овој случај, тоа е бебе, но било што со слични карактеристики може да предизвика слична реакција. Затоа сакаме слатки работи.
Сепак, ова интензивно искуство на поврзување и подоцна воодушевувачка среќа со текот на времето слабее. Ова не значи дека родителите не ги сакаат своите деца или не им е жал за нив, туку дека бебињата, а подоцна и децата, имаат многу потреби – а родителите се целосно одговорни за нив.
Непроспиени ноќи, валкани пелени, трошоци, неред, фактот дека вашиот живот повеќе не е само ваш: сето ова и уште повеќе може значително да го зголеми стресот и негативните емоции. Така едноставно функционира мозокот.
Но, во исто време, ја чувствувате и радоста од постигнувањето, силната љубов кон вашето дете, забавата што ја доживувате заедно и задоволство додека гледате како расте.
Всушност, доказите што ги имаме сугерираат дека децата можат да ве направат посреќни. Тие, исто така, можат да ве направат да се чувствувате несреќно, под постојан стрес или вознемиреност и слично.
Генерално, родителството се чини дека ги прави емоционалните искуства поинтензивни отколку кога немате деца. Подемите се повисоки, падовите подлабоки, а дали тоа ви звучи како добар компромис зависи целосно од вас.
