Индексите на ценовни нивоа на Евростат ги споредуваат трошоците на потрошувачките стоки и услуги во секоја земја со просекот на Европската Унија, кој изнесува 100. Тоа значи дека вредност над 100 укажува на повисоки цени од просекот на ЕУ, додека под 100 означува поевтини земји.
Податоците покажуваат јасна поделба меѓу западна и северна Европа, каде што цените се значително повисоки, и централна и југоисточна Европа, каде што трошоците се пониски.
Најниски цени се бележат во земјите од југоисточна Европа. Македонија е на последното место во Европа, со ниво на цени речиси двојно пониско од просекот на ЕУ. Според податоците, кошничка што во ЕУ чини 100 евра, во Македонија чини околу 49,7 евра.
Во групата на поевтини земји се и Турција, Босна и Херцеговина, Романија, Бугарија, Србија, Албанија и Полска, каде што цените се значително под европскиот просек. Во овие држави, трошоците се најмалку 25 до 40 проценти пониски од ЕУ-просекот.
Најскапа земја во Европа е Исланд, следен од Швајцарија, Данска, Норвешка и Ирска, каде што цените се околу 40 до 80 проценти над просекот на ЕУ. Во Холандија, Австрија и Белгија, исто така, потрошувачите плаќаат значително повеќе од европскиот просек за истата кошничка на производи и услуги.
Меѓу најголемите економии во ЕУ, Германија е над просекот, Франција е умерено поскапа, додека Италија е блиску до европскиот просек, а Шпанија е меѓу поевтините западноевропски земји.
Експертите предупредуваат дека ваквите споредби не ја покажуваат целосната слика за животниот стандард бидејќи не ги земаат предвид платите и куповната моќ. Иако западноевропските земји се поскапи, таму најчесто и приходите се повисоки, што ја ублажува разликата.
Според економистите, главните причини за разликите во цените се повисоките плати во развиените економии, продуктивноста, даночните политики, транспортните трошоци и пазарните регулативи. Затоа, велат тие, за реална слика за животниот стандард мора да се гледа и колку граѓаните можат да купат со своите приходи, а не само колку чинат производите.
