Во документите стои дека промените се со цел да се спречи големо-бугарскиот шовинизам и се однесуваат на различни историски периоди за кои денес „спорат“ македонските и бугарските историчари.
Во еден од документите стои дека Самоиловата држава не е Западно бугарска држава туку типична феудална држава во која доминантно население се македонските словени. Понатаму, стои дека Климент и Наум се сесловенски просветители, а Кнежеството на Пребонд е првиот обид на македонските словени да создадат независна држава, а браќата Миладиновци се македонски просветители!
Денес може само да заклучиме дека Бугарија не го почитува договорот од 22 ноември 1947 година!
Клучното е зошто Македонија во моментов преговара за сопствената историја и за работи кои биле дефинирани пред речиси цел еден век?
Зошто со Договорот Заев-Борисов од 1 август 2017 година повторно е формирана Комисија за ревизија на македонската историја која проблематизира веќе претходно договорени отворени прашања?
За потсетување, Бугарија е потписник на следните договори: (1) Договорот од Блед од 1947 година, со кој Бугарија ги гарантира правата и слободите на Македонците во Пиринска Македонија за слободен национален, економски и културен развој и воопшто односите меѓу Бугарија и Македонија; (2) Декларацијата на Организацијата на Обединетите Нации за човековите права; (3) Европската рамковна конвенција за национални малцинства; (4) Меѓународниот пакт за граѓански и политички права; и (5) Меѓународниот пакт за економски, културни и социјални права.
За жал, Бугарија одбива да ја потпише Европската повелба за регионални и малцински јазици.
Зошто Бугарија со новиот национал-шовинистички притисок врз Македонија ревидира веќе договорени разрешени дилеми во 1947 година, дека Македонците биле Бугари, Македонскиот јазик е дијалект на бугарскиот јазик, а целата историја на Македонија до 1945 година била бугарска?
Тодор Петров
