Гасоводот, енергетска инфраструктура долга речиси 6.800 километри, е дизајниран да транспортира до 30 милијарди кубни метри природен гас годишно од Нигерија преку 13 западноафрикански земји до Мароко, пред да се поврзе со европската гасна мрежа.
Гасоводот треба да помине низ 13 земји долж атлантскиот брег на Африка, вклучувајќи ги Нигерија, Бенин, Того, Гана, Брегот на Слоновата Коска, Либерија, Сиера Леоне, Гвинеја, Гвинеја-Бисао,Гамбија, Сенегал, Мавританија и Мароко и да се поврзе со гасоводот Магреб-Европа во северно Мароко.
Потпишувањето го означува одобрувањето од страна на земјите-членки на ECOWAS на Нигерија-Мароко гасоводот, иницијатива започната од кралот Мохамед VI и поранешниот нигериски претседател, покојниот Мухамаду Бухари, со континуирана поддршка од сегашниот претседател Бола Ахмед Тинубу.
Проектот заеднички го развиваат Националната канцеларија за јаглеводороди и рудници на Мароко и Нигериската национална нафтена компанија.
Спогодбата го отвора патот за следната фаза на имплементација, која ќе вклучува основање на Проектна компанија со седиште во Казабланка, како и Висок орган за гасоводот, чие седиште е планирано за Абуџа, пред мобилизацијата на инвеститорите и подготовката на Конечната инвестициска одлука.
Последната фаза ќе биде обележана со посебна церемонија што ќе се одржи во Кралството Мароко, за време на која Кралството Мароко и Исламската Република Мавританија заеднички ќе го потпишат Договорот, во присуство на нигерискиот претседател.
Гасоводот ќе има транспортен капацитет од 30 милијарди кубни метри природен гас годишно, од кои до 15 милијарди кубни метри би можеле да се извезат во Мароко и Европа, а остатокот ќе биде наменет за снабдување на регионалните пазари.
Проценет на приближно 25 милијарди долари, Африканско-атлантскиот гасовод има за цел да воспостави интегриран регионален пазар на природен гас низ Западна Африка, да го поддржи производството на електрична енергија, индустријализацијата и развојот на природните ресурси на континентот. Пуштањето во употреба на првите сегменти од гасоводот се очекува на почетокот на следната деценија.
Лансиран како заедничка стратешка иницијатива меѓу Мароко и Нигерија, африканскиот атлантски гасовод сега еволуираше во проект што го прифати цела Западна Африка.
Сопственоста на проектот од страна на земјите-членки на ECOWAS ја зајакнува неговата политичка и институционална основа, истовремено засилувајќи го основачкиот поттик што го унапредуваат неговите две земји-промотори, кои веруваат дека енергетската безбедност на Африка е основен двигател на суверенитетот, индустријализацијата и заедничкиот просперитет.
Со формализирање на колективното одобрување на земјите-членки на ECOWAS, Самитот на Фритаун го потврдува африканскиот опсег на оваа иницијатива и нејзината централна улога во политиките за интеграција на континентот.
ONHYM и NNPC Ltd објавија дека главните инженерски, еколошки и технички студии сега се завршени, овозможувајќи му на проектот постепено да влезе во својата оперативна развојна фаза по потпишувањето на овој договор во Рабат од страна на Мароко и Мавританија.
Надвор од нејзината енергетска димензија, инфраструктурата е наменета да служи како вистински развоен коридор што ги поврзува африканските економии, а со тоа ја зајакнува нивната интеграција и конкурентност.
