Скопје под дожд – град што не запира, туку се разбранува

Дождот го забавува чекорот, но не го сопира животот – само го префрла во похаотичен ритам, со чадори наместо сенки. Плоштадот се претвора во огледало во кое минувачите се дуплираат, секој во својата мала приказна под сивото небо. Некој брза, некој вози, некој се крие во капутот – но сите се дел од истата сцена што дождот ја режира. Скокаме преку барите како да играме стара детска игра, а понекогаш некој ќе промаши и ќе цапне – па само ќе продолжи, како ништо да не било.