Многумина едноставно ги ставаат овошјето и зеленчукот во иста фиока од фрижидерот или во заеднички сад на кујнскиот пулт. Иако изгледа практично, таквата навика може значително да ја скрати свежината на одредени намирници.
Главната причина е етилен, природен растителен хормон во форма на гас што го поттикнува зреењето. Овошјето и зеленчукот по бербата продолжуваат да „дишат“, губат влага, зреат и стареат, а етиленот има важна улога во тој процес.
Некои намирници ослободуваат големи количини на етилен, додека други се многу чувствителни на него. Кога се складираат заедно, етиленот може да го забрза процесот на стареење, предизвикувајќи храната побрзо да го изгуби квалитетот.
Тоа не значи дека храната ќе стане небезбедна за консумирање, но може да ја изгуби цврстината, да го промени вкусот, да пожолти или да се расипе пред да биде искористена.
Меѓу најголемите производители на етилен се бананите, јаболката, крушите, авокадото и доматите. Затоа тие често се користат за забрзување на зреењето на други овошја. На пример, тврдото авокадо може да созрее побрзо ако се остави до банана.
Од друга страна, меѓу храната најчувствителна на етилен се краставиците, морковите, брокулата и лиснатиот зеленчук како што се зелената салата, спанаќ, блитва и рукола.
Доматите и краставиците, иако често се наоѓаат заедно во салата, не се добри соседи во кујната. Доматите ослободуваат етилен, додека краставиците се многу чувствителни на овој гас, поради што можат побрзо да омекнат, да пожолтат и да ја изгубат свежината.
Јаболката можат да влијаат и врз вкусот на морковите, кои со текот на времето можат да станат горчливи или да добијат непријатен вкус. Затоа се препорачува морковите да се чуваат во затворена кеса или сад, одвоено од овошјето.
Брокулата е една од намирниците најчувствителни на етилен. Доколку се чува до јаболка, може побрзо да пожолти и да ја изгуби својата карактеристична свежина.
Крушите ослободуваат големи количини на етилен за време на зреењето, па затоа зелената салата, спанаќот и другиот лиснат зеленчук можат побрзо да овенат, да пожолтат или да добијат кафеави рабови.
Кај кромидот и компирот проблемот не е етиленот, туку влагата и гасовите што овие намирници ги ослободуваат при складирањето. Ако се чуваат заедно, компирот побрзо ќе никне и порано ќе се расипе.
Стручњаците советуваат, доколку фрижидерот има две фиоки, едната да се користи за овошје, а другата за зеленчук. Јаболката, бананите, крушите, авокадото и доматите треба да се чуваат одвоено од краставиците, морковите, брокулата и лиснатиот зеленчук.
Бананите најдобро се чуваат на собна температура, а кога се многу зрели, може да се исечат и замрзнат за смути или колачи. Авокадото треба да се чува надвор од фрижидер додека не созрее, а потоа да се премести на постудено место. Доматите по можност треба да се чуваат одделно од краставиците, додека кромидот и компирите треба да се чуваат на темно, суво и проветрено место, но никогаш во иста корпа.
Правилното складирање на овошјето и зеленчукот не бара многу труд, а може значително да го продолжи нивниот рок на траење.
Со неколку едноставни промени, можно е да се намали количината на храна што се фрла, да се заштедат пари и да се ужива во свежа храна подолго време. Понекогаш проблемот не е што купуваме, туку како ја чуваме храната откако ќе се вратиме дома.
