„Уште позагрижувачко е што за СДСМ производството на вакви астрономски количини канабис, очигледно наменети за црниот пазар, речиси и да не е тема. За нив сè друго е во ред, не е многу важно прашањето кој произведувал, кој профитирал и под чие покровителство функционирал овој бизнис, ама затоа пет дена држат прес конферениции на кои потенцираат дека најважно било тоа како „петте тони“ ја поминале границата.
Како да е помал проблем што некој произведувал десетици тони дрога, а поголем што некој не ја запрел на рампа“, пишува Куновска.
Таа поставува и прашање дали занемаривме и една друга сериозна дилема: што ако акцијата е дел од поширока, меѓународна операција?
„Што ако намерно се дозволува движење на дел од количината, со цел да се открие целиот синџир, од нелегалното производство, преку логистиката, до крајните организатори и финансиери? Во такви случаи, јавноста често не ги знае сите детали, бидејќи откривањето може да ја загрози истрагата.
Што и ако здружените картели, на кои очигледно им кумуваат припадници на владите на државите во различни периоди и состави сега се принудени да ги раскинат врските со криминалното подземје па не знаат како.
Токму затоа е потребна институционална сериозност, а не медиумски спектакл. Ако е меѓународна операција тогаш нека се каже дека истрагата е во тек и дека следуваат одговорности. Ако не е, тогаш позицијата на владта станува уште потешка“, проценува Куновска.
Истовремено констатира дека наместо јасна стратегија и транспарентна комуникација, добиваме политичко надвикување.
„Наместо да се бараат организаторите и профитерите, се бара дежурен виновник. Политички поудобно, но суштински недоволно. Додека власта глуми спектакл, а опозицијата селективно се возбудува, јавноста останува без одговор на клучното прашање: кој стои зад производството и каде завршуваат парите?“, прашува Софија Куновска, заклучувајќи дека „Македонија и натаму останува земја во која криминалот и политиката наместо на правда се сведуваат на саморекламирање и импровизација“.
