Ако стотици илјади бегалци од источноукраинскиот Донбас треба да се спуштат во рускиот град Ростов на Дон, не можете никаде да ги видите, пишува Москва тајмс.
Откако властите во бунтовничките Доњецка и Луганска народна република во петокот наредија евакуација на постарите, жените и децата поради неосновани тврдења дека украинскиот напад е неизбежен, Ростов – најблискиот голем руски град до регионот – теоретски требаше да се подготвува за прилив на луѓе.
Но и покрај тоа што локалните власти прогласија вонредна состојба во Ростов, кога репортери на Москва тајмс го посетиле јужниот град во саботата, немало докази за воена треска или бегалци.
Иако локалните медиуми објавија дека неколку илјади бегалци веќе се сместени во камповите во блискиот град Таганрог, транспортните центри на Ростов биле тивки, а малкумина локални жители рекле дека ја чувствуваат наводната ескалација на долготрајниот конфликт на Русија со Украина.
„Главната работа е што немаме војна“, рекол Кирил Ношаев, 31-годишен шанкер, кој го поминувал викендот опуштајќи се во пабот на еден пријател во центарот на Ростов.
„И не мислам ни дека ќе имаме. Ако нешто навистина се случи, тоа ќе биде ограничено во обем, како во 2014 година“, додаде тој, мислејќи на руската анексија на Крим и последователното заземање на Доњецк и Луганск од проруските сепаратисти поддржани од Русија.
Ростов е историски пристаништен град, кој се протега на устието каде што реката Дон се влева во Азовско Море. Некогаш познат како главен центар на организираниот криминал, во последните осум години се поврзува со руската војна во Украина.
Откако беше соборен за време на револуцијата на Евромајдан во Киев, поранешниот украински претседател Виктор Јанукович побегна во Ростов, што ја предизвика руската интервенција на Крим и во Донбас.
Локацијата на градот на само еден час возење од границата со Украина подоцна го направи Ростов клучна точка за собирање на проруските бунтовници во соседен Донбас.
Во саботата локалните власти соопштија дека неколку гранати испукани на линијата на фронтот над границата паднале во регионот на Ростов, нагласувајќи ја неговата позиција во првите редови на фронтот.
Во осумте години од избувнувањето на непријателствата, градот стана и центар за бегалците од Донбас, кој претрпе економски колапс по прогласувањето на проруските народни републики во пролетта 2014 година.
На улиците на Ростов, каде што обновените згради од царистичката ера се борат за простор со инфраструктура реновирана за Светското фудбалско првенство во 2018 година – чиј град домаќин беше Ростов – автомобилите со таблички со црно-сино-црвената тробојка на народна република Донецк се вообичаена глетка.
Многу локални жители зборуваат со карактеристичен јужноруски акцент, во кој има силно украинско влијание.
Но иако многумина во Ростов одржуваат семејни врски и политички симпатии со оние преку границата во источна Украина, не сите локални жители уживаат во улогата што нивниот град ја игра во борбата за моќ.
„Се разбира, луѓето овде ги читаат вестите и се надеваат дека нема да има војна“, рекла угостителската работничка Анастасија (23).
„Но постои и малку гнев поради овие плаќања“, рече таа, мислејќи на исплатите од 10.000 рубљи (130 долари) што им се нудат на бегалците што пристигнуваат од Донбас.
„Тоа се пари од нашиот данок“.
Нема тревога
Немањето тревога во Ростов се рефлектира преку границата во Доњецката и Луганската народна република.
Иако сепаратистичките власти најавија планови за евакуација на речиси милион жители на Донбас, за тоа најверојатно ќе бидат потребни повеќемесечни напори, а само неколку десетици илјади се префрлени преку границата во првите два дена од евакуацијата.
Дури и откако сепаратистите наредија евакуација во петокот, неколку жители на отцепените региони за Москва тајмс изјавија дека тие и нивните роднини остануваат каде што се, без оглед на страшните предупредувања од локалните власти.
„Овде сè е во ред досега“, рече Кирил Марницкевич, 18-годишен жител на Макеевка во Доњецката народна република, кој планира да се пријави во армијата на отцепената држава.
Иако Марницкевич не може да го напушти Доњецк според условите во наредбата за мобилизација издадена од непризнаената влада, тој вели дека неговата баба одбива да се евакуира и чека ситуацијата да стане појасна.
„Таа си ги спакува работите, ако нешто се случи, ќе си оди“, рекол тој во телефонски разговор.
„Ќе видиме што ќе се случи“.
