За разлика од руските трупи што ги напаѓаат Харков и Киев, единиците од Крим постигнаа успех во сите три правци на напредување. Заземени се Херсон и, уште поважно, мостот преку Днепар. Под контрола е Мелитопол, а механизирани клинови влегоа во Енергодар, јужно од Житомир, и ја презедоа контролата врз втората по големина нуклеарна централа во Европа, вели српскиот воен експерт Марко Лакиќ.
Војниците во близина на Херсон слободно можат да го запрат напредувањето, бидејќи само нивното присуство на десниот брег на Днепар ги принуди украинските трупи во областите Миколајев и Одеса да се повлечат на север. Сепак, единиците во близина на Мелитопол би можеле да одиграат клучна улога во тековниот конфликт, што е од грб да ги блокираат украинските војници на линијата на фронтот кон Доњецк и да ги принудат да се предадат. Така, украинската армија би можела да остане без најдобрите единици. Досегашните борби се водеа надвор од таа област, а единиците останаа на своите места во очекување напади од Луганск и Доњецк. Дури и кога почна конфликтот, тие не се поместија поради опасноста руската авијација да ги уништи при повлекувањето. Ако Украинците излезеа од рововите и засолништата, веројатно ќе се повтореа сликите од повлекувањето на ирачката армија од Кувајт во 1991 година, кога американските јуришни авиони ги уништија најдобрите единици на Садам Хусеин.
Упорниот и досега многу успешен отпор на Украинците околу Харков сугерира дека тие го очекувале рускиот напад од тој правец. Украинската армија добро се држи и кај Суми, кое е опколено од три страни. Русите тука користат дури и балистички ракети, од кои една ја погоди украинската касарна во градот Охтирка, каде што загинаа десетици војници. Од касарната остана само кратер.
Иако руските десантни трупи уште во првите 48 часа од конфликтот стигнаа до Киев, напредокот таму и запре. Единиците што им се приклучија на војниците на аеродромот Антонов кај Гостомел таму и останаа. Како што соопштија западните медиуми, повикувајќи се на американски сателитски снимки, колоната долга десетици километри била блокирана поради сообраќаен колапс и недостиг од гориво.
Во меѓувреме се појавија снимки од аеродромот Антонов, на кој во украинско гранатирање е уништен најголемиот авион во светот Ан-225 „Мрија“. Околу хангарот, имено, може да се забележат десетици уништени руски камиони, кои беа паркирани како под конец. Едноставно е несфатливо такви пропусти да се прават среде борбени операции. Украинската артилерија ги имаше координатите, а Русите не ја преместија техниката.
Поради застојот во напредувањето во тој правец, една механизирана колона тргна кон југозапад, на дофат на Киев, така да се каже, од грб. Од друга страна, со хеликоптерски десант трупите беа префрлени преку големото езеро на реките Днепар, северно од Киев. Засега не се знае дали руската армија постигнала некаков напредок во таа насока, но на социјалните мрежи се појавија снимки од десантот, односно хеликоптери што летаат многу ниско, веднаш над водата. Украинската одбрана успеа да собори неколку хеликоптери, кои, како што може да се види на снимката, силно плеснуваат во водата, но она што самите Украинци го признаваат е храброста на руските пилоти што продолжија да летаат праволиниски и покрај опасноста и тие да бидат погодени и соборени.
До новите вести од бојното поле или од преговарачката маса, останува прашањето зошто руската армија ги прави истите грешки како во војната во Чеченија. Упорно испраќа механизирани единици во градовите, каде што се немоќни без заштитата на пешадијата. Во брзиот напредок, линиите за снабдување беа оставени без заштита и техничка поддршка. Расипаната техника е оставена покрај патот, и украинското население ја уништува. Низ целиот свет стана позната снимката од камионот со ПВО-систем „панцир“, со коментар дека Украинците немало да го уништат ако знаеле дека вреди повеќе милиони евра.
