На прашањето дали Европа може да го модифицира Ф-35 без одобрение од САД, Туинман одговори: „Тоа не е поентата… Ќе видиме дали Американците ќе го покажат своето вистинско лице“, рече Туинман.
„Ќе кажам нешто што никогаш не би требало да го кажам, но сепак ќе го направам. Исто како Ајфон, Ф-35 може да биде хакиран. Нема да кажам ништо повеќе за тоа“, додаде министерот.
Во истото интервју, Туинман нагласи дека Ф-35 е навистина заеднички производ на неколку земји. „Ф-35 е навистина заеднички производ. Британците ги прават моторите на Ролс-ројс, а на Американците едноставно им се потребни“, рече тој.
Министерот не појасни дополнително што точно мисли под можноста за „хакирање“ на авионот, но неговите изјави доаѓаат во време на заладување на трансатлантските односи и притисок од Вашингтон врз европските земји да преземат поголем дел од товарот за одбраната и безбедноста на континентот.
Досега, Израел е единствената земја за која се знае дека успешно преговарала за правото да инсталира свој развиен софтвер во своите авиони Ф-35, кои сè уште се сметаат за најнапредни на пазарот.
Ф-35 Лајтнинг II е повеќенаменски борбен авион од петта генерација произведен од американската компанија Локхид Мартин и моментално го користат повеќе од десет земји, вклучувајќи ги САД, Обединетото Кралство, Италија, Холандија, Норвешка и Израел.
Тоа е авион развиен за воздушна супериорност, напади врз копнени цели и собирање разузнавачки информации, со акцент на „невидливост“, вмрежување и интеграција со други системи. Според Министерството за одбрана на САД и производителите, Ф-35 е замислен да биде ‘рбетот на западните воздухопловни сили во наредните децении.
Прашањето дали Ф-35 може да биде „хакиран“ или софтверски модифициран без одобрение од САД е важно бидејќи авионот во голема мера се потпира на сложени дигитални системи, шифрирани комуникации и централизирани надградби на софтверот.
Контролата врз кодот, надградбите и пристапот до чувствителни системи е директно поврзана со оперативната независност на земјите кориснички. Експертите со години предупредуваат дека сајбер безбедноста е подеднакво важна како и физичката заштита за современите борбени системи, бидејќи потенцијалната ранливост на софтверот може да има стратешки последици.
