Лидерката на опозицијата Марија Корина Мачадо, контроверзната добитничка на Нобелова награда за мир, порача дека Мадуро ќе ја напушти власта, без оглед на тоа дали транзицијата ќе биде договорена или наметната. Таа нагласи дека нејзин приоритет е мирна промена на власта и спречување на понатамошно насилство во земјата.
„Имаме планови и тимови подготвени да ја преземат контролата уште првиот ден“, кажа Мачадо, додавајќи дека опозицијата интензивно се подготвувала за сценариото за заминување на Мадуро.
🚨🇺🇸🇻🇪Bombing my country (Venezuela) is an act of love”
— Nobel Prize winner María Corina Machado
pic.twitter.com/BGrdWMWUkT— Censored Man (@CensoredMans) January 3, 2026
Иако тврди дека опозицијата не учествувала во американското донесување одлуки за Венецуела, таа признава дека во последните месеци нејзините соработници им презентирале планови на американските и другите странски влади за првите 100 часа и првите неколку дена по падот на режимот.
Клучното прашање сега, предупредуваат аналитичарите, е ставот на армијата и безбедносните служби, кои досега беа ‘рбетот на владата на Мадуро.
Аналитичарот на Скај њуз Стјуарт Ремзи истакнува дека наредните часови и денови ќе покажат дали безбедносниот апарат ќе се прилагоди на новата политичка реалност или ќе се обиде да ги одржи постојните структури на моќ.
Според него, многу е веројатно дека граѓаните наскоро ќе почнат да се собираат на улиците, а одлучувачки фактор ќе биде како полицијата и армијата ќе реагираат на тоа. „Ова е огромна промена, но не значи дека целиот систем на владеење едноставно исчезнал“, предупредува Ремзи.
Тој исто така наведува дека американските разузнавачки служби биле активни во Венецуела дури и пред актуелните настани, но нагласува дека сега е „апсолутно клучно“ како ќе биде распоредена армијата и како ќе биде организирана опозицијата. „Можат ли доволно брзо да се консолидираат и навистина да ја преземат власта?“, прашува Ремзи.
Дополнителен проблем за опозицијата е фактот што таа се состои од различни политички групи кои со години не се согласуваат, но се обединиле единствено околу целта за отстранување на Мадуро. Иако сега тврдат дека се подготвени, останува прашањето дали можат брзо да воспостават функционална влада и да спречат институционален вакуум.
Ремзи потсетува и на претходните гласини дека работеле на договор според кој Мадуро ќе ја напушти земјата, но дека во тоа време постоела проценка дека војската нема да го дозволи тоа, па дури и постоел страв дека Мадуро може да биде загрозен од луѓе од неговиот круг. „Како што стојат работите сега, него го нема. Државниот апарат формално сè уште постои, но без својата клучна личност“, заклучува Ремзи.
Венецуела е на пресвртница: помеѓу надежта за политички промени и ризикот од хаос, каде што брзината и решителноста на опозицијата, како и однесувањето на војската, ќе одлучат дали земјата ќе се движи кон мирна транзиција или кон нова фаза на нестабилност.
