Анушиќ кажа дека Србија интензивно инвестира во модернизација на своите вооружени сили веќе десет години и додаде дека станува збор за сериозно вооружување. „Се надевам дека тие хиперсонични ракети ќе останат во нивниот магацин, каде што им е и местото“, кажа хрватскиот министер.
Две проектили од тој тип завчера биле забележани закачени повеќенаменски борбен авион МиГ-29СМ+ на Воздухопловните сили и противвоздушната одбрана на Србија, објави српскиот авијациски портал Танго сикс.
Ова оружје, со чија брзина и дострел не располага која било друга оружена сила во поширокиот регион, веројатно е она на што неодамна алудираше српскиот претседател Александар Вучиќ кога изјави: „Луѓето дури и не сонуваат што сè имаме, што сè набавуваме, не ни сонуваат“.
Дека Воздухопловните сили и Противвоздушната одбрана поседуваат такво смртоносно оружје индиректно најави началникот на Главниот штаб на српските вооружени сили, генералот Милан Мојсиловиќ. Во февруари, зборувајќи за ракетниот систем ПУЛС, тој изјави дека „во авијациската компонента имаме оружје со сличен максимален дострел и смртоносна моќ“. Таа изјава го поттикнала порталот Танго сикс да анализира за кое оружје би можело да станува збор, а кинеската ракета ЦМ-400АКГ беше наведена како една од можните опции.
[TANGO SIX POST] RV i PVO Vojske Srbije danas prikazalo da poseduje nove kineske rakete vazduh-zemlja.
Reč je o (kvazi) balističkoj raketi vazduh-zemlja pet puta bržoj od zvuka, koja po nekim podacima može imati domet i do 400 kilometara. https://t.co/yvpHLpBumh
— Petar Vojinović (@petarV) March 9, 2026
Иако понекогаш се наведува дека станува збор за противбродска ракета, ЦМ-400АКГ е повеќенаменско противвоздушно оружје. Првпат се појави во јавноста во 2013 година, а нема сигурни податоци за дострелот, освен дека е минимум 250 километри, додека се споменуваат и дострели од 300, па дури и 400 километри. Кинескиот производител ЦАСИК маркетиншки го нарече и „убиец на носачи на авиони“.
Според производителот, проектилот е долг 5,1 метри, со калибар од 400 мм и тежи 910 кг. Во последната фаза од летот достигнува брзина од 4,5 маха. Достапен е со два вида боеви глави – со експлозивна маса од 150 кг и пробивна маса од 200 кг. Наведувањето е комбинирано: инерцијално со корекција преку ГНСС, додека во последната фаза се користи инфрацрвен или оптоелектронски трагач. Точноста, или кружното отстапување од целта (ЦЕП), е од 5 до 10 метри. Во варијантата против бродови постои и опција со пасивен радарски трагач, кога ЦЕП наводно изнесува 5 метри.
Досега единствениот познат странски корисник на ракетите ЦМ-400АКГ е Пакистан, кој ги интегрирал во својот повеќенаменски борбен авион ЈФ-17 „гром“. По конфликтот со Индија, пакистански воени претставници презентираа нови информации за ова оружје. Според нивните тврдења, дострелот на проектилот е 400 километри, а брзината е 5 маха, со информации дека целта може да се „заклучи“ на оддалеченост од 30 км.
Пакистанците тврдат и дека успешно ја користеле ракетата во борба. Тие наведуваат дека во областа Адампур погодиле ракетна позиција на индискиот систем за противвоздушна одбрана С-400, односно дека уништиле радар за извидување и целење.
