Во разговор за Економист, Јангер кажа дека не е драго што доаѓа до таков заклучок, имајќи предвид дека британските разузнавачки служби со години се соочуваат со активностите на Иранската револуционерна гарда (ИРГЦ), елитната воена формација на режимот во Техеран.
„Иран. Жалам што дојдов до тој заклучок бидејќи во текот на нашите кариери се соочувавме со насилството и бруталноста на ИРГЦ“, кажа Јангер. Тој додаде дека не жали за смртта на врховниот лидер на Иран Али Хамнеи на почетокот на војната, но верува дека САД го потцениле непријателот.
Thanks God, at least somebody is speaking the truth. Former MI6 Chief Alex Younger says #Iran has the “upper hand”…
VC:@EconUS pic.twitter.com/RscnjrYXvf
— Adil Raja (@soldierspeaks) March 25, 2026
Јангер истакна дека САД ја изгубија иницијативата пред околу две недели и дека иранскиот режим покажал поголема отпорност отколку што се очекуваше. „Во пракса, иранскиот режим се покажа како поотпорен отколку што очекуваше секој“, оцени тој.
Според него, минатата година Иран донел клучни одлуки за дисперзија на воените капацитети и делегирање на овластувањата за употреба на оружје, што му овозможило да биде поотпорен на интензивна воздушна кампања.
Тој додаде дека Иран почнал таканаречена хоризонтална ескалација, односно напади врз сите цели во дофат. „Лансирањето ракети кон сè што е во дофат изгледаше лудо, но се покажа како ефикасен начин да се наметне цената на војната врз САД“, кажа Јангер.
Јангер истакна и дека Иран добро ја разбрал важноста на енергетската војна и успеал да го глобализира конфликтот затворајќи го Ормускиот теснец. „Тие имаа лоши карти, но ги играат доста добро“, рече тој.
Тој додаде дека реториката на американскиот претседател Доналд Трамп дополнително го зајакнала убедувањето на иранскиот режим дека води егзистенцијална војна.
„Трамп јасно стави до знаење дека сака да ги уништи, додека САД влегоа во војна по избор. Тоа му дава на Иран поголема издржливост“, рече Јангер, заклучувајќи дека ова му дава предност на Техеран во овој момент.
Војната почна на 28 февруари кога САД и Израел почнаа координирани воздушни напади врз цели во Иран, вклучувајќи воени, инфраструктурни и цивилни објекти, по што Иран возврати со ракетни и беспилотни летала напади врз Израел и сојузниците на САД во регионот.
Конфликтот наскоро се прошири на целиот Блиски Исток, а Иран го затвори Ормускиот теснец, клучен пат за глобална трговија со нафта, дополнително дестабилизирајќи ги светските енергетски пазари.
