Момчето беше вратено во болница десет минути по завршувањето на сведочењето. Полицајците ги отворија чадорите додека тој брзо излезе од амбулантното возило со наведната глава и влезе во објектот, овој пат без маската и капата што ги носеше кога дојде на суд.
Штом беше донесен во судницата, во придружба на вработените во Центарот за социјална работа, тој изјави дека стои зад сè што кажал за време на претходното сведочење. Судијата го информираше дека има статус на оштетена страна во оваа постапка и дека има законско право да одбие да сведочи. Сепак, според извори запознаени со случајот, тој одлучи да сведочи.
Неговото рочиште почна во 9 часот наутро, а рочиштето беше затворено за јавноста. По два часа испрашување, имаше кратка пауза, за време на која некои членови на семејството на убиените ја напуштија судската зграда. Според Информер, момчето изјавило во судот дека имал 211 отсуства од настава.
„Имав 211 отсуства. Еднаш бев настинат, а другите денови се преправав дека сум болен затоа што ми беше тешко да одам на училиште“, кажа тој.
„Денешната главна расправа заврши, а продолжението е закажано за 11 мај. Потоа ќе бидат презентирани писмени докази и ќе бидат разгледани фотографии и снимки“, кажа Ирина Боровиќ, адвокат на семејството Кецмановиќ.
Марко Јанковиќ, адвокат на оштетените, очекува судската постапка да се ближи кон крајот. „Не ми е дозволено да изнесувам детали од судењето, но можам да кажам дека не се случи ништо ново или значајно. Се приближуваме кон донесување на иста или многу слична пресуда и верувам дека наскоро ќе следат завршните зборови. Бидејќи ова е повторена првостепена постапка, верувам дека ќе се најдат веќе презентирани некои докази, што ќе ја забрза постапката“, рече Јанковиќ.
Неговата колешка Зора Добричанин го опиша рочиштето како тешко и заморно на правно, емоционално, физичко и психолошко ниво, но нагласи дека сè е „завршено на најдобар можен начин“.
„Бев изненадена од сопствените емоции, излегов задоволна по толку тешкото судење бидејќи денес добивме она што не мислевме дека го сакаме – конкретни докази кои го потврдуваат обвинението. Чувствувам дека ќе спиеме помирно бидејќи добивме некои одговори на вечното прашање зошто се случи ова. Мислам дека правдата е барем делумно во наш дофат денес“, кажа Добричанин.
Судењето на родителите на момчето се повторува откако Апелациониот суд во Белград ја поништи првостепената пресуда и го врати случајот на почеток. Во првата пресуда, донесена кон крајот на 2024 година, таткото Владимир Кецмановиќ беше осуден на 14 и пол години затвор, а мајката Милјана Кецмановиќ на три години.
Постапката се води против родителите бидејќи момчето немало 14 години во времето на извршување на кривичното дело, поради што не е кривично одговорно.
Ова е трет пат момчето да сведочи во оваа постапка. Тој првпат сведочеше во јули 2023 година преку видео врска воспоставена помеѓу психијатриската клиника и Вишото јавно обвинителство во Белград. Втор пат сведочеше во живо на 17 октомври 2024 година, исто така во зградата на Специјалниот суд.
На 3 мај 2023 година, едно момче уби девет ученици и еден обезбедувач со пиштолот на својот татко во училиштето „Владислав Рибникар“. Неговиот татко Владимир Кецмановиќ, е обвинет за тешко кривично дело против општата безбедност. Мајката Милјана Кецмановиќ беше обвинета за занемарување и злоупотреба на дете.
Неодамна почна повторно судење, откако Апелациониот суд ја поништи првостепената пресуда и нареди ново судење. На родителите на момчето кое го изврши кривичното дело им се суди, бидејќи тој во тоа време немал 14 години и затоа не е кривично одговорен.
Според неофицијални информации, момчето претходно раскажало како го извршило масакрот со два пиштоли на неговиот татко кои ги нашол во плакар. Тој изјавил дека ги преместил во својата соба два дена пред злосторството. Наводно, идејата ја добил гледајќи документарец на Јутјуб за масовно убиство во американско училиште и рекол дека пукал без ред.
Тој опишал и што направил по пукањето – го извадил шаржерот од пиштолот и го фрлил оружјето подалеку од себе. Кога го прашале зошто го сторил тоа, тој одговорил: „Заради лична безбедност, за да не ме убие полицијата“.
Како мотив за злосторството тој ја кажал желбата да го „доживеат како психопат и да се плашат од него“. Момчето наводно сакало да предизвика стравопочит. Најголемо внимание во судницата предизвика делот од сведочењето во кој ја префрли одговорноста за масакрот врз своите родители. Тој тврди дека неговата мајка постојано го терала да биде најдобар и дека му викала кога не ги исполнувал нејзините очекувања.
