Оваа година во Јапонија, најмалку 13 лица беа убиени од напади од мечки, а повеќе од 200 беа повредени. Видеа од мечки како пребаруваат низ полиците на супермаркетите, талкаат по училишните дворови и берат овошје од дворовите во предградијата циркулираат на социјалните медиуми. Некои училишта се привремено затворени, а жителите на северот од земјата избегнуваат да излегуваат по мрак.
Кризата предизвика национална тревога. Министерот за одбрана на Јапонија ја распореди војската во најтешко погодените региони, додека амбасадите на Соединетите Американски Држави и Велика Британија издадоа предупредувања за патниците во руралните области. За ловците, ситуацијата е и застрашувачка и предвидлива. „Сега има премногу мечки, ова е вонредна ситуација“, вели Икегами.
Постојат неколку фактори кои водат до сè почестите средби. Еден е драматичното зголемување на популацијата на кафеавата мечка на Хокаидо, роднина на гризлито кое може да порасне до два метра. Нивниот број се зголемил повеќе од двојно во последните 30 години и сега брои речиси 12.000 единки. Друг вид, азиската црна мечка, е помала, но е исто така одговорна за смртоносни напади.
Експертите велат дека климатските промени се уште еден фактор. Лошата жетва на јаткасти плодови и овошје ги принудува мечките да бараат храна поблиску до човечките населби. „Верувам дека мечките се приближуваат до човечките населби затоа што мора да најдат храна“, вели заштитникот на мечките Хиро Таматани.

Проблемот е влошен од демографските промени. Руралните области се празнат, а напуштените земјоделски површини, кои некогаш служеле како тампон зона помеѓу шумата и населбите, сега стануваат нова територија за мечките.
Како што мечките се приближуваат, линијата на одбрана станува потенка. Јапонија се соочува со драстичен пад на бројот на лиценцирани ловци, кои исто така стареат. Малку млади луѓе се подготвени да се зафатат со опасна и слабо платена работа.
„Доколку владата го сфатеше ова сериозно порано, ова немаше да се случи“, вели 37-годишниот ловџија Ацуши Кано. „Нема смисла тие да реагираат сега, дури откако работите ескалираа.“ 84-годишниот ловџија Кацуо Харада знае од прва рака колку опасни можат да бидат овие средби.
12/1 秋田 怖いけどあまりの空腹で飾りのヒメリンゴを背伸びして必死に食べる子グマ。ライトも怖かったね。山に帰っていますように。
「冬眠を控えているはずのクマがなぜこの時期にこれだけ人に近付くのでしょうか」
→一緒に冬ごもりするはずだった母親を失くしたから。https://t.co/YbcM0diGUJ pic.twitter.com/y6XaA9uZbg— 日本熊森協会🐻支部員 (@kumamoriBranch) December 11, 2025
Пред повеќе од 20 години тој преживеал напад од мечка кој речиси го чинел животот. „Испукав два истрела, но мечката не застана. Се искачи врз мене, ми ја зеде пушката од рацете и ме касна за главата“, рече тој. „Окото и увото ми висеа надвор.“ Си го спасил животот со тоа што ја забил тупаницата во грлото на мечката. Денес, тој го чува черепот на тоа животно како потсетник за тоа колку брзо можат да се сменат улогите на ловец и плен.
Сегашниот одговор на јапонските власти е отстрел, но отпорот кон таквиот пристап исто така расте. Иако Икегами редовно добива лути повици во кои се бара да не убива мечки, тој верува дека тоа е неопходно. „Додека живееме тука, едноставно не можеме да коегзистираме. Нашите животи се скапоцени“, вели тој.
Конзерваторите предупредуваат на масовно отстрел. „Наместо да ги убиваме сите, треба да ги идентификуваме оние кои предизвикуваат проблеми и да се справиме со нив поединечно“, вели Хиро Таматани, раководител на непрофитната организација Пикио.
Неговата организација користи кучиња за да ги избрка мечките од населбите и се залага за садење дрвја за храна за мечки подалеку од градовите. „Мечките не се чудовишта. Тие се животни кои живеат исто како нас“, додаде тој.
Будистичкиот монах Туген Јошихара, кој го преживеал напад во мај благодарение на своето куче, слично размислува. „Луѓето и животните живееја еден до друг долго време. Понекогаш си наштетуваме едни на други, но сепак мора да се почитуваме и да се препознаваме едни со други“, вели тој. Сепак, тој сега носи и нож за прошетки во шумата.
Јапонија е на крстопат, растргната помеѓу стравот и желбата за коегзистирање со мечките, клучен дел од екосистемот. Додека не се најде долгорочно решение, се чини дека цената ќе ја плаќаат и луѓето и животните.






