Врховниот командант на вооружените сили на Иран, генерал-мајорот Абдолрахим Мусави, изјави оваа недела дека стратегијата на Иран „порано беше насочена кон спречување на ескалација“, но дека „однесувањето на САД го промени нашиот пристап“.
„Ако овој пат направат грешка, ќе им нанесеме големи загуби, бидејќи нашите вооружени сили се решени да се спротивстават на силата која го врши заплашувањето до самиот крај“, кажа Мусави.
Извор близок до режимот во Техеран кажал дека Иран ја прилагодил својата воена доктрина кон САД, преминувајќи од главно симболични одговори кон стратегија која би наметнала реални трошоци за американските сили и интереси во случај на избивање конфликт.
Според истиот извор, Техеран не бара војна и се надева дека разговорите меѓу САД и Иран во Женева би можеле да отворат пат за нов нуклеарен договор кој би спречил американски напад. Сепак, се нагласува дека Иран попрво би сакал да влезе во конфликт отколку да капитулира пред американскиот претседател Доналд Трамп.
„Овој пат тоа нема да биде воена игра како одговор“, кажал изворот, потсетувајќи на ракетните напади врз американските бази во Ирак во 2020 година и во Катар минатата година, кои беа сигнализирани однапред за да се избегне поширока војна. „Иран би се движел кон ескалација, таргетирајќи сè што е во негов дофат. Од американските бази до Ормускиот теснец и американските воени бродови“.
Портпаролот на иранското Министерство за надворешни работи Есмаил Багаеи кажа дека одговорот на секој напад би бил „жесток“, додавајќи: „Не постои такво нешто како ограничен напад“.
Аналитичарите надвор од Иран се скептични во врска со обемот на штетата што Исламската Република би можела да ја нанесе на американската војска, за која се проценува дека распоредила најголема сила на Блискиот Исток од инвазијата на Ирак во 2003 година.
Воената нерамнотежа дојде до израз за време на минатогодишната 12-дневна војна, кога Израел и САД му зададоа серија удари на Иран. Иранските власти се загрижени дека американските борбени авиони и капацитетите за напад со долг дострел би можеле да ја уништат воената и економската инфраструктура на земјата за само неколку дена.
Сепак, ирански извори тврдат дека балистичките ракети и беспилотните летала би можеле да послужат како средство за ублажување на конвенционалната супериорност на противникот. За време на јунската војна Иран испука стотици ракети кон Израел, од кои повеќето ја пробија израелската одбрана и предизвикаа значителна штета.
Посебно внимание се посветува на можноста за блокирање на Ормускиот теснец, еден од најважните поморски патишта во светот низ кој минува голем дел од глобалната трговија со нафта. Иранската револуционерна гарда привремено затвори делови од теснецот претходно овој месец за време на воените вежби.
Откако САД го убија генералот Касем Сулејмани, командантот задолжен за странски операции, во Багдад во 2020 година, Иран одговори со ракетен напад врз база со американски сили во Ирак. Во нападот немаше жртви, но беше направена материјална штета.
Хамзе Сафави, син на висок воен советник на врховниот водач Али Хамнеи, изјави за порталот Ентехаб дека „овој пат Иран ќе ги остави настрана ваквите размислувања и ќе одговори со нанесување реални трошоци“. Тој нагласи дека зборува во свое име.
Сафави потврди и дека Техеран повеќе нема да прави разлика помеѓу САД и Израел во каква било одмазда. „Ако Израел започне напади, Иран ќе погоди и американски цели. А ако САД нападнат, Иран ќе го погоди и Израел“, кажа тој.
Во своето обраќање за состојбата на нацијата американскиот претседател Доналд Трамп го обвини Иран за „злокобни амбиции“ и предупреди дека иранските ракети претставуваат закана за американските бази. „Тие сакаат договор, но сè уште не сме ги слушнале тие клучни зборови: „Никогаш нема да имаме нуклеарно оружје““, кажа тој.
Иранските лидери инсистираат дека нуклеарната програма на Техеран е чисто цивилна по природа и дека секој договор мора да го признае правото на Иран да збогатува ураниум според меѓународните договори за неширење на нуклеарно оружје.
Техеран соопшти и дека нема да се согласи да ги одвои барањата на САД за ограничување на неговата програма за балистички ракети или за намалување на поддршката за вооружените групи кои се спротивставуваат на Израел.
Промената во тонот од Техеран ги одразува зголемените тензии и намалувањето на просторот за воздржаност, додека дипломатските напори се обидуваат да спречат уште еден отворен конфликт на Блискиот Исток.
