„Со тоа, како што пишува експертското списание „Воена зона“, Србија има ракетен систем кој е единствен во Европа, ако ја исклучиме Русија“, продолжува Патрик Цол, дописник на швајцарскиот весник од Тајван, пренесува Дојче веле.
По подеталниот опис на борбените карактеристики на кинеските ракети НЦЦ пишува: „Новата српска набавка предизвика особена загриженост во Хрватска. Главниот град Загреб е оддалечен околу 200 километри од српската граница. Ова значи дека српски борбен авион опремен со кинеска ракета може да погодува цели во хрватската престолнина без дури да мора да го напушти сопствениот воздушен простор. Ако се пресмета со дострел поголем од 400 километри, тоа значи дека воздушното оружје ЦМ-400 на Белград може да ја достигне речиси цела Хрватска“.
НЦЦ забележува дека, откако Вучиќ ја објави набавката на ракетите, хрватскиот премиер Андреј Пленковиќ му се обратил на генералниот секретар на НАТО Марк Руте: „Хрватска е членка на НАТО, Србија е земја партнер на НАТО“.
Швајцарскиот весник понатаму наведува дека Србија моментално има 14 МиГ-29 во употреба, а дека Белград пред две години нарачал 12 француски „рафали“ за 2,7 милијарди евра, кои треба да бидат испорачани од 2028 година. „Не е познато дали кинеските ракети потоа ќе бидат монтирани на „рафалите“. Би било исклучително невообичаено западен борбен авион да носи кинеско оружје“, заклучува НЦЦ.
„Србија е само втората земја што има кинески ракети“ од типот ЦМ-400 во употреба, продолжува овој весник. И додава дека најважниот клиент е Пакистан, кој ги користи во комбинација со кинескиот бомбардер J-10.
Како што понатаму се наведува во статијата, Србија е тестен пазар за пласман на кинеска воена опрема во Европа. Во последниве години, Кина е најважниот снабдувач на оружје на Србија, додава НЦЦ. А Белград продолжува да купува воена опрема од Русија, Франција, Германија и Израел. И по прашањето на вооружувањето се манифестира геополитичкото балансирање на владата на Вучиќ, заклучува НЦЦ.
Оваа тема го привлекува вниманието и на други медиуми на германски јазик. Јавниот сервис АРД пишува на својот портал Тагешау дека купувањето кинески хиперсонични ракети од страна на Белград „е реакција на можна закана за членките на НАТО на Балканот“.
Авторот на статијата, Давид Фрехес од редакцијата на АРД во Виена, исто така го разгледува геополитичкото балансирање на Србија во контекст на набавката на воена опрема. Тој потсетува на обидот за модернизација и зајакнување на персоналот на српските оружени сили во последните неколку години, како дел од кој опремата се купува од неколку различни земји, и го наведува фактот дека повеќе од 60 проценти од купувањата доаѓаат од Кина:
„Токму тие купувања на Далечниот исток се вклопуваат во геополитичкиот баланс на Вучиќ. Од една страна, тој со години флертува со авторитарни земји како Кина и Русија, додека од друга страна, Србија, како кандидат за влез во ЕУ, купува борбени авиони од Франција и учествува во заеднички воени вежби со НАТО“.
АРД ја пренесува изјавата на претседателот Вучиќ дека, секако, Србија нема намера да ги напаѓа земјите од НАТО, но и дека земјата сака да остане воено неутрална, односно дека нема да стане членка на Северноатлантскиот воен пакт. Купувањето ракети привлекува внимание, вели авторот на АРД, но исто така забележува дека реториката на претседателот на Србија што го придружува овој чин е „позната политичка игра“. Тагешау известува дека „набљудувачите во ова гледаат обид на Вучиќ да демонстрира сила на внатрешнополитичкиот фронт“.
Авторот на статијата потсетува дека претседателот на Србија ја обвини Хрватска дека управува со студентските и граѓанските протести со цел да го собори од власт, односно дека воената соработка меѓу Загреб, Тирана и Приштина е насочена против Србија. Хрватска реагираше резервирано на сето ова, додава АРД: „Не е ново што Вучиќ го сервира наративот дека на Србија ѝ се заканува опасност од сите страни“.
