Сепак, сè повеќе научни истражувања даваат појасна слика за тоа што всушност се случува кога го миеме оризот пред готвење.
Постојат три главни причини зошто оризот се мие: за отстранување на нечистотии, контрола на количината на скроб и можно намалување на содржината на арсен. Како и кај миење овошје и зеленчук, миењето на оризот има хигиенска намена.
Сепак, миењето има значително влијание и врз текстурата на готовото јадење. Скробот што се наоѓа на површината на зрната за време на готвењето може да го направи оризот леплив. Ова е пожелно во јадења како ориз за суши или ризото, каде што кремастата текстура е клучна, но за класични прилози, пилав или пржен ориз, повеќето претпочитаат растресити, одвоени зрна. Во такви случаи, кратко миење под ладна вода може да направи голема разлика.
Кај јадења како ризото и паеља, миењето најчесто не се препорачува, бидејќи токму скробот му дава густина и полн вкус. Со отстранување на скробот се нарушува карактеристичната текстура што ги прави овие јадења препознатливи.
Често се споменува и миењето како начин за намалување на арсенот, природен елемент што може да се најде во почвата и водата, а со тоа и во оризот. Иако миењето може незначително да ја намали неговата количина, стручњаците предупредуваат дека овој ефект не е особено голем. Истовремено, со миењето се губат и вредни хранливи материи како железо, фолна киселина и ниацин, што претставува одреден компромис.
Стручњаците главно се согласуваат во едно – миењето на оризот не е универзално правило. Сè зависи од јадењето што го подготвувате и од текстурата што сакате да ја постигнете. Ако целта ви е лесен и растресит ориз, краткото миење е корисен чекор. Ако, пак, подготвувате кремасти јадења, прескокнувањето на миењето ќе донесе подобар резултат.
