Дерматолозите и психијатрите објаснуваат дека повторувачките однесувања насочени кон телото, како што се допирање на кожата, грицкање на нокти или кубење коса, можат да бидат дел од спектарот на анксиозни нарушувања.
Експертите истакнуваат дека овие однесувања често се интензивираат во периоди на зголемен стрес. Затоа, покрај дерматолошката терапија, се препорачуваат и техники за справување со стрес како што се медитација, длабоко дишење и когнитивно-бихејвиорална терапија.
Во потешки случаи, под надзор од лекар специјалист, може да се разгледа и можноста за употреба на лекови против анксиозност.
Важен чекор е и лекувањето на основната причина, најчесто акните.
„Ако нема неправилности на кожата, помала е веројатноста лицето да ја допира“, велат експертите.
Третманите за хормонски акни вклучуваат одредени хормонски лекови и локални препарати, но потребна е консултација со дерматолог пред употреба, пишува Гардијан.
Привремените решенија како што се лепенките за мозолчиња можат да помогнат во прекинувањето на навиката, додека третманите за осветлување на лузни кај некои луѓе го намалуваат чувството на срам и анксиозност што често предизвикува нов циклус на оштетување на кожата.
Експертите велат дека е клучно да се направи разлика помеѓу минлива навика и нарушување кое бара стручна помош и нагласуваат дека барањето поддршка не е знак на слабост, туку прв чекор кон закрепнување.
