Печурките расфрлани на даската за сечење воопшто не изгледаа необично. Тие беа цврсти, месести и го имаа тој препознатлив, земјен мирис. Во тавата, се претворија во густ, кремаст сос за тестенини, заедно со сирењето. Првиот залак ги отстрани сите сомнежи, вкусот беше извонреден, а аромата на лавовска грива веднаш се истакна.
Сепак, овие печурки не беа обични. Не пристигнаа од пазар или специјализирана продавница. Тие се различни од сите други бидејќи претходно биле во вселената.
Станува збор за печурки кои поминале повеќе од еден месец на Меѓународната вселенска станица, потоа безбедно се вратиле на Земјата и пристигнале во Австралија во 2025 година.
Експериментот започна во август 2024 година, кога 36 мали ампули што содржат мицелиум од три вида печурки што се јадат беа испратени во орбитата со ракетата Спејекс Фалкон 9. Беа тестирани лавовска грива, опашка од мисирка и кордицепс, видови познати по нивните позитивни ефекти врз мозокот, имунолошкиот систем и дигестивниот систем, што ги прави особено интересни за идните долготрајни вселенски мисии.
Мицелиумот бил херметички затворен и чуван во контролирани услови на станицата, без директен контакт со астронаутите. По речиси еден месец, бил вратен на Земјата, а потоа ставен на хранлива подлога за да се провери дали воопшто ќе продолжи да расте.
Резултатите ги изненадија дури и истражувачите. По само неколку дена, се појавиле првите знаци на раст, а наскоро се појавиле целосно развиени печурки, подготвени за берба и подготовка. Уште поважно, се покажа дека престојот во намалена гравитација немал негативно влијание – мицелиумот продолжил да произведува нови плодови во текот на неколку циклуси.
Ова истражување доаѓа во време кога НАСА се подготвува за мисијата Артемис и враќање на луѓето на Месечината. Едно од клучните прашања за идните вселенски патувања е како да се обезбеди висококвалитетна, свежа и хранливо вредна храна за астронаутите за време на повеќемесечните мисии.
Печурките што преживеале во вселената и продолжиле да растат по враќањето на Земјата покажуваат дека одговорот можеби веќе постои и дека идната исхрана во вселената нема да се потпира само на дехидрирани оброци од кеса.
