Истражувањето откри и дека разбирањето на начинот на кој некој ги обработува информациите може да биде моќен показател дали ќе го привлекуваат верувањата во заговори, кои можат да влијаат на стапката на вакцинација, довербата во институциите и реакциите на вонредни ситуации, соопшти Универзитетот Флиндерс.
Наместо да укажува на лоша проценка, студијата ја истакнува улогата на стилот на размислување познат како „систематизирање“, силен нагон за препознавање шеми и разбирање на настаните преку конзистентни правила, во обликувањето на начинот на кој луѓето ги толкуваат сложените информации.
Студијата, предводена од д-р Неофитос Георгиу од Универзитетот Флиндерс, експерт за истражување на верувања во заговор, анкетирала повеќе од 550 лица за да разбере зошто поединците покажуваат зголемен интерес за заговорнички објаснувања, резултатите се објавени во Когнитив процесинг.
„Луѓето често претпоставуваат дека верувањата во заговор се формираат затоа што некој не размислува критички. Но, нашите наоди покажуваат дека за оние кои претпочитаат систематска структура, теориите на заговор можат да изгледаат како многу организиран начин да се разбере збунувачки или непредвидлив настан“, рече Георгиу.
Во студијата, тимот идентификувал различни профили на размислување и открил дека поединците на кои многу им се допаѓаат шемите и структурата имале поголема веројатност да веруваат во теории на заговор, дури и кога покажале добри вештини за научно расудување.
„Она што е истакнато е дека луѓето кои систематизираат имаат силна желба светот да има смисла на многу конзистентен начин. Теориите на заговор често нудат такво чувство на ред. Тие ги поврзуваат сите нишки. Дури и кога некој има силен капацитет за расудување, неговата желба за строги објаснувања може да ја засени неговата способност да ги доведе во прашање тие верувања“, објасни Георгиу.
Студијата, исто така, откри дека луѓето со силна преференција за систематизација биле помалку флексибилни во менувањето на своите верувања како одговор на нови докази.
„Во задачите што бараа од учесниците да ги ревидираат своите ставови кога им се презентирани нови информации, оние со високи тенденции за систематизација имаа помала веројатност да ја променат својата перспектива. Ова може да помогне да се објасни зошто верувањата во заговор можат да опстојат дури и кога се достапни контрадикторни информации“, рече Георгиу.
„Станува збор за когнитивниот стил со кој некој пристапува кон информациите. За луѓето кои природно бараат структура и предвидливост, теориите на заговор можат да бидат привлечни бидејќи изгледаат уредни, логични и конзистентни во настани што изгледаат хаотични“, вели тој.
Студијата ја истакнува важноста на препознавањето на различните стилови на размислување.
„Нашите резултати покажуваат дека когнитивните профили се исклучително значајни кога станува збор за разбирање на причините зошто луѓето се занимаваат со конспиративна содржина“, рече Георгиу.
Тимот се надева дека овие наоди ќе насочат кон нови пристапи во справувањето со дезинформациите.
„Наместо да се потпираме исклучиво на проверка на факти или интервенции засновани на логика, стратегиите можеби ќе треба да одразуваат како луѓето претпочитаат да ги обработуваат информациите. Верувањата во заговор ги задоволуваат психолошките потреби, и ако го игнорираме ова, ќе пропуштиме што ги прави овие наративи толку убедливи“, заклучи Георгиу.
