Се поставува прашањето дали станува збор за нормална реакција на организмот на напор или за сигнал кој бара медицинска проверка.
Стручњаците истакнуваат дека, иако краткотрајното отежнато дишење при напор најчесто не е опасно, постојат ситуации кога е потребно дополнително внимание
Искачувањето по скали бара значително повеќе енергија од обичното одење, бидејќи телото ја подигнува сопствената тежина против гравитацијата, што доведува до забрзана работа на срцето и белите дробови.
Според стручњаците, доколку дишењето се нормализира во рок од една до две минути и потоа се чувствувате добро, нема причина за загриженост. Сепак, алармантно е ако задишаноста е нова појава, со текот на времето се влошува или ако заздравувањето трае подолго од три минути.
Посебно внимание е потребно доколку задишаноста е придружена со болка во градите, вртоглавица, забрзано чукање на срцето, мачнина, промени во видот или отекување на нозете, бидејќи тоа може да укажува на срцеви, белодробни или други сериозни здравствени состојби.
Доколку сакате искачувањето по скали да ви стане помалку напорно, решението – под услов да не постојат медицински пречки – е редовна физичка активност, зајакнување на мускулите на нозете и подобрување на кардиоваскуларната кондиција.
Зајакнувањето на мускулите на долниот дел од телото е клучно за полесно совладување на скалите. Вежби како чучнувања и исчекори ќе ја зголемат силата и издржливоста.
Покрај тоа, подобрувањето на општата кардиоваскуларна кондиција преку активности како брзо одење, возење велосипед или пливање исто така ќе придонесе за намалување на заморот. Се препорачуваат најмалку 150 минути умерена аеробна активност неделно.
Доколку забележите дека задишаноста се влошува, трае невообичаено долго или е придружена со други загрижувачки симптоми, се препорачува да побарате совет од лекар.
